Mutlu Tablo: Kış Olimpiyadında 10 Altın ve çok sayıda gümüş ve bronz madalya alan sporcular karşılandı:

Mutsuz Tablo: “Gazze’deki Çocukları Kurtarın” çağrısı yapan  Kırmızı giysililerin protestosu.

Tartışma: Kabinede, Savunma Bakanı olacak liyakatlı biri varken, Dilan Yeşilgöz neden Savunma Bakanı yapıldı?

Yavuz Nufel, Adnan Şahin ve Hollanda medyasından esintiler…

(Haberin Hollandacası en altta.
De Nederlandse versie staat onderaan)

İlhan KARAÇAY yazdı:

Hollanda’da yeni kabine göreve başladı. Ancak daha ilk günden tartışmaların gölgesinde bir başlangıç yapıldığı görülüyor. Savunma Bakanlığı tercihi, parlamentodaki kırmızı giysili protesto eylemi ve siyasi atmosferin genel tonu, hükümetin kolay bir dönem geçirmeyeceğini şimdiden gösteriyor.

ilhankaracay.com’da dün yayımlanan değerlendirmemde de belirttiğim gibi, bu azınlık hükümeti umut vermekten çok soru işaretleri doğuruyor.

Kabinenin kurulma sürecinde en çok konuşulan başlıklardan biri, Dilan Yeşilgöz’ün Savunma Bakanlığı konusundaki ısrarı oldu.
Kabinede, ordudaki geçmişi güçlü bir ismin, farklı bir göreve kaydırılması, buna karşılık doğrudan ordu (savunma) tecrübesi bulunmayan bir siyasetçinin bu koltuğa oturması, siyasi denge mi yoksa bilinçli bir tercih mi sorusunu beraberinde getirdi.

Diğer tarafta, yeni hükümet daha ilk Meclis oturumuna sivil toplum baskısıyla giriyor.
Gazze için kırmızı giysilerle parlamentodaki tribünlere çıkan gruplar, hükümete dış politika ve insani krizler konusunda ilk uyarıyı yaptı.
Bu tablo, yeni kabinenin yalnızca ekonomi ve güvenlik değil, aynı zamanda vicdani ve toplumsal başlıklarda da sınanacağını gösteriyor.

Ancak tüm bu tartışmaların ortasında Başbakan Jetten için farklı bir tablo da oluştu.
Hollanda Kış Olimpiyatları’nda 10 altın madalya kazandı. Bunun yanında çok sayıda gümüş ve bronz madalya elde edildi. Jetten dün Başbakan olarak sporcu kafilesini karşıladı. Bu görüntü, yeni hükümet için moral veren nadir sahnelerden biri oldu.

Yeni kabine işte böyle bir atmosferde göreve giriyor.

Bir yanda siyasi gerilim.
Bir yanda toplumsal beklenti.
Bir yanda uluslararası krizler.
Diğer yanda başarıya susamış bir ülkenin ortak gururu.

Bu başlangıç, sıradan bir hükümet başlangıcı değil. Hollanda’nın önümüzdeki yıllarda hangi yöne yöneleceğinin ilk işaretlerini taşıyan bir eşik.

Asıl soru şu: Bu kabine krizlerle mi anılacak, yoksa başarı hikâyesi yazabilecek mi?
Cevabı, atılacak ilk adımlar belirleyecek.

LAHEY’DE KIRMIZI UYARI. YENİ HÜKÜMET İLK GÜNDEN SINANIYOR

                                 

Bugün Hollanda Temsilciler Meclisi’nde yeni hükümetin ilk görüşmeleri başladı. Ancak daha ilk günden atmosferin sakin geçmeyeceği anlaşılıyor. Çünkü sivil toplum örgütleri Gazze gündemiyle parlamentoya geldi.

Sizler bu haber yorumu okurken, Lahey’de önemli bir hareket devam etmektedir. Meclisin halka açık tribünlerinde kırmızı giysiler giymiş bir grup yerini aldı. Amaçları nettir. Yeni hükümeti Gazze için yeni bir yol haritası belirlemeye çağırmak.

                   

İlk ihtar, Başbakan Jetten’e kırmızı giysili Save the Children grubundan geldi. Bu grubun içinde Türk kökenli isimler de bulunuyor. Bu da eylemin yalnızca bir siyasi tepki değil, toplumun farklı kesimlerinden gelen ortak bir vicdan çağrısı olduğunu gösteriyor.

                               

Tribünde yer alan isimler arasında Save the Children yöneticisi Pim Kraan, PAX temsilcisi Rolien Sasse, Oxfam Novib’den Michiel Servaes, The Rights Forum’dan Gerard Jonkman, Een Ander Joods Geluid’dan Jaap Hamburger ve BDS Netherlands’tan Maartje Eigeman bulunuyor.

                                         

Bu kuruluşlara göre mevcut koalisyon anlaşması, Gazze’de yaşanan felaketi hafifletmek için yetersiz. Yeni hükümetin önünde yeni bir yol haritası çizmek için bir fırsat var. Yapılan bu eylemle, sivil toplum temsilcileri hükümetin gerçekten fark yaratabileceğini vurgulamak istiyor.

Geçen yıl yarım milyondan fazla insan Kırmızı Çizgi eylemine katılmıştı. Her birinin farklı inancı ve dünya görüşü vardı. Ancak tek bir ortak mesaj vardı. Bu zulüm durmalı.

Bugün tribünde yer alan örgütler de aynı çağrıyı yapıyor. O gün sokağa çıkan yüz binler gibi, şimdi hükümetten hem sözde hem eylemde bu çizgiyi çekmesini istiyorlar.

Bugün parlamentoda yalnızca bir hükümet programı konuşulmayacak. Aynı zamanda Hollanda’nın Gazze konusunda nerede duracağı da tartışılacak. İlk günden gelen bu sivil uyarı, yeni kabinenin önündeki en hassas başlıklardan birinin dış politika ve insani krizler olacağını açık biçimde gösteriyor.

SAVUNMA BAKANLIĞI KOLTUĞU VE AKILLARDAKİ SORU

Hollanda medyasında iki ismin tanıtımı yan yana konulduğunda ister istemez insanın aklına bir soru geliyor.

Bir tarafta Elanor Boekholt O’Sullivan.

Hollanda basını onu, Konut ve Mekansal Planlama Bakanı olarak tanıtıyor. Doğum yeri İrlanda’nın Cork kenti. 50 yaşında. Eğitimi savunma alanında üst düzey formasyon ve İngiliz edebiyatı.
Uzun yıllar orduda savunma bünyesinde yöneticilik ve stratejik görevlerde bulunmuş. Hollanda Silahlı Kuvvetleri tarihinde korgeneral rütbesine yükselen ilk kadın.

Diğer tarafta Dilan Yeşilgöz.

Hollanda medyasında Savunma Bakanı olarak tanıtılıyor. Doğum yeri Ankara. 48 yaşında. Kültür, organizasyon ve yönetim eğitimi almış. Amsterdam’da güvenlik ve bakım alanında danışmanlık yapmış. Belediye meclis üyeliği, milletvekilliği, Ekonomik İşler ve İklim Bakanlığı’nda devlet sekreterliği, Adalet ve Güvenlik Bakanlığı görevleri ve 2023’ten bu yana VVD Meclis Grup Başkanlığı bulunuyor.

Tanıtımlar böyle.

Şimdi soruyu sormak gerekiyor: Savunma geçmişi, askeri strateji tecrübesi ve yıllarca süren kurumsal birikimi olan bir isim başka bir bakanlığa kaydırılırken, savunma alanında doğrudan tecrübesi bulunmayan bir siyasetçi neden Savunma Bakanlığı koltuğuna oturur?

Bu soru kişisel değildir. Bu soru siyasidir.

Koalisyon pazarlıkları siyasetin doğasında vardır. Bakanlık dağılımları çoğu zaman sadece liyakatle değil, güç dengeleriyle belirlenir. O halde şu ihtimali sormak yanlış mı olur?
Dilan Yeşilgöz Savunma Bakanlığı konusunda ısrar mı etti? Koalisyonun kurulabilmesi için bu tercih bir denge unsuru olarak mı kabul edildi?

Bu sorular sorulabilir. Sorulmalıdır da.

Dünkü haberimde yer verdiğim gibi, Hollandalı Gerard van Erp’in sosyal medyadaki eleştirileri yüzlerce tepki aldı. Van Erp, Yeşilgöz’ün güvenilirliğini sorguladı ve NATO çerçevesinde Türkiye ile aynı masada bulunacak bir Savunma Bakanı olarak etnik köken üzerinden değerlendirmeler yaptı.

Burada dikkat edilmesi gereken bir çizgi var.

Siyasi eleştiri demokrasinin parçasıdır. Ancak tartışmanın etnik köken zeminine kayması, Hollanda’nın çok kültürlü yapısına zarar verir. Bir Bakan, kökeni üzerinden değil; vizyonu, kapasitesi ve icraatı üzerinden değerlendirilmelidir.

Asıl mesele şudur.

Hollanda önümüzdeki dönemde savunmaya 19 milyar euroluk ek bütçe ayırıyor. Bu devasa kaynağı yönetecek ismin stratejik derinliği nedir? NATO içinde nasıl bir ağırlık koyacaktır? Avrupa güvenlik mimarisinde Hollanda’yı hangi noktaya taşıyacaktır?

Savunma sadece askeri üniforma meselesi değildir. Savunma; diplomasi, ittifak yönetimi ve kriz zekâsı demektir.

Elanor Boekholt’un askeri ve stratejik geçmişi ortada. Dilan Yeşilgöz’ün ise güçlü siyasi deneyimi var.
Peki Savunma Bakanlığı için hangisi daha belirleyici olmalıydı?
Asıl tartışmamız gereken budur.
Kişiler üzerinden değil, ilke üzerinden konuşalım.
Savunma koltuğu bir siyasi ödül mü olmalı, yoksa stratejik bir sorumluluk mu?
Cevap, sadece bugünü değil, Hollanda’nın yarınını da belirleyecektir.

YAVUZ NUFEL’DEN GAZETECİLİKTE İNCELİK ÖRNEĞİ

                   

Kamuoyunda “Hollanda’nın konuşan adamı” olarak bilinen ve kendisini “HİÇ” simgesiyle ifade eden, fakat etkisi ve üretkenliğiyle aslında “HER ŞEY” olduğunu kanıtlayan Yavuz Nufel, zarif bir gazetecilik jestine imza attı.
Nüfel, kendi yayın organı N’aber’de, dün kaleme aldığım haberi ele aldı ve içten, övgü dolu sözlerle okuyucularına aktardı.
Nufel’in bu yaklaşımı hem meslektaş dayanışmasının güzel bir örneği oldu hem de basın dünyasında nezaketin hâlâ yaşadığını gösterdi.

BİR BAŞKA JEST DE GAZETECİ DOST ADNAN ŞAHİN’DEN

                             

Gazetecilik, yalnızca yazmakla sınırlı olmayan, emeğe sahip çıkmayı ve üretilen fikri büyütmeyi gerektiren bir meslek. Bu kez anlamlı bir katkı da değerli meslektaşım Adnan Şahin’den geldi. Yazılarımı dikkatle takip ettiğini belirten Şahin, özellikle “İftar Sofralarına Gitmeyeceğim” başlıklı yazım üzerine yaptığı değerlendirmeyle hem duygulandırdı hem de düşündürdü.

Şahin, mesajında Ramazan’ın anlamını anlatan satırlara özellikle dikkat çekerek şu ifadeleri kullandı: “Ramazanla alakalı, yani ramazanın ne anlama geldiğini anlatan cümleler; beni diyen imamın kolay kolay yanyana getiremeyeceği çok kıymetli cümleler. Dolayısıyla onların bir kez okunup bir kenara bırakılması bana biraz ‘israf ediyoruz’ gibi geldi.”
Bu sözler, yazının yalnızca okunup geçilecek bir metin olmadığını, farklı mecralarda da yaşaması gerektiğini ortaya koyan çok kıymetli bir tespit oldu.

Bu düşünceden hareketle Adnan Şahin, yazının ruhunu daha geniş kitlelere ulaştırmak amacıyla bir podcats çalışması hazırlamış ve bunu da samimi bir jest olarak bana göndermiş. Ben de bu anlamlı katkıyı karşılıksız bırakmadım ve söz konusu podcats çalışmasını yazıma ekleyerek okuyucularla paylaştım.

Meslektaş dayanışmasının ve fikre verilen değerin en güzel örneklerinden biri olan bu incelikli yaklaşımı için Adnan Şahin’e gönülden teşekkür ediyorum. Yazıya omuz veren, sözü çoğaltan her katkı, gazeteciliğin gerçek gücünü bir kez daha hatırlatıyor.

HOLLANDA MEDYASI DA YAZILARIMDAN ESİNLENDİ

Yazılarımın yalnızca dost çevresinde değil, Hollanda’daki kurumlar ve medya tarafından da dikkatle takip edilmesi ayrıca memnuniyet verici. Nitekim Trouw gazetesi, iftar konusundaki iki haberimden esinlenerek bir röportaj yayımladı. Ele alınan meselelerin farklı mecralarda karşılık bulması ve tartışmaya açılması, gazetecilik adına önemli bir kazanım. Bu ilginin, yazının yalnızca okunup geçilen bir metin olmadığını, aynı zamanda düşünce üreten ve gündem oluşturan bir kaynak hâline geldiğini göstermesi bakımından da anlamlı olduğunu düşünüyorum.

 

                    ************************

NIEUWE REGERING BEGINT MET EEN BLIJ BEELD, EEN PIJNLIJK BEELD EN EEN DISCUSSIE OVER HET MINISTERIE VAN DEFENSIE

Blij beeld: Sporters die op de Winterspelen 10 gouden medailles en talrijke zilveren en bronzen medailles hebben behaald, werden ontvangen.

Pijnlijk beeld: Protest van rood geklede activisten met de oproep “Red de kinderen in Gaza”.

Discussie: Terwijl er in het kabinet iemand met aantoonbare kwalificaties voor Defensie aanwezig was, waarom werd Dilan Yeşilgöz minister van Defensie?

Reflecties van Yavuz Nufel, Adnan Şahin en invloeden uit de Nederlandse media.

İlhan KARAÇAY schreef:

In Nederland is het nieuwe kabinet aangetreden. Maar al vanaf de eerste dag is duidelijk dat deze start onder de schaduw van discussies plaatsvindt. De keuze voor het ministerie van Defensie, het protest met rood geklede activisten in het parlement en de algemene politieke sfeer tonen nu al aan dat deze regering geen gemakkelijke periode tegemoet gaat.

Zoals ik gisteren in mijn analyse op ilhankaracay.com heb aangegeven, wekt deze minderheidsregering meer vragen op dan hoop.

Een van de meest besproken onderwerpen tijdens de kabinetsvorming was de vasthoudendheid van Dilan Yeşilgöz aan het ministerie van Defensie.
Dat een naam met een sterke militaire achtergrond binnen het kabinet naar een andere post werd verschoven en dat daarentegen een politica zonder directe defensie-ervaring deze positie kreeg, roept de vraag op of dit een politiek evenwicht is of een bewuste strategische keuze.

Aan de andere kant begint de nieuwe regering haar eerste parlementaire zitting direct onder druk van het maatschappelijk middenveld.
Groepen die in rode kleding plaatsnamen op de publieke tribune van het parlement deden een eerste oproep aan de regering over het buitenlands beleid en de humanitaire crisis in Gaza.
Dit beeld laat zien dat het nieuwe kabinet niet alleen op economie en veiligheid zal worden beoordeeld, maar ook op morele en maatschappelijke kwesties.

Te midden van deze discussies ontstond er echter ook een ander beeld voor premier Jetten.
Nederland behaalde 10 gouden medailles op de Winterspelen. Daarnaast werden talrijke zilveren en bronzen medailles gewonnen. Jetten ontving gisteren als premier de sportdelegatie. Dit moment was een van de zeldzame scènes die het nieuwe kabinet moreel versterkten.

Zo treedt het nieuwe kabinet aan in deze sfeer.

Aan de ene kant politieke spanning.
Aan de andere kant maatschappelijke verwachtingen.
Aan de ene kant internationale crises.
Aan de andere kant de gezamenlijke trots van een land dat hunkert naar succes.

Dit is geen gewone regeringsstart. Het is een keerpunt dat de eerste signalen bevat over welke richting Nederland de komende jaren zal inslaan.

De kernvraag is: Zal dit kabinet herinnerd worden om crises, of zal het een succesverhaal kunnen schrijven?
De eerste stappen zullen het antwoord bepalen.

RODE WAARSCHUWING IN DEN HAAG. NIEUWE REGERING WORDT VANAF DAG ÉÉN GETOETST

Vandaag zijn in de Tweede Kamer de eerste debatten van de nieuwe regering begonnen. Maar al op de eerste dag werd duidelijk dat de sfeer niet rustig zal zijn. Maatschappelijke organisaties kwamen naar het parlement met de agenda van Gaza.

Terwijl u deze analyse leest, vindt er in Den Haag een belangrijke beweging plaats. Op de publieke tribune van de Kamer heeft een groep in rode kleding plaatsgenomen. Hun doel is duidelijk. Zij roepen de nieuwe regering op een nieuwe routekaart voor Gaza te bepalen.

De eerste waarschuwing aan premier Jetten kwam van de rood geklede groep van Save the Children. Binnen deze groep bevinden zich ook personen van Turkse afkomst. Dit toont aan dat het protest niet enkel een politieke reactie is, maar een gezamenlijke morele oproep vanuit verschillende lagen van de samenleving.

Onder de aanwezigen op de tribune bevinden zich Pim Kraan van Save the Children, Rolien Sasse van PAX, Michiel Servaes van Oxfam Novib, Gerard Jonkman van The Rights Forum, Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid en Maartje Eigeman van BDS Netherlands.

                                     

Volgens deze organisaties is het huidige coalitieakkoord onvoldoende om de ramp in Gaza te verlichten. Voor de nieuwe regering ligt er een kans om een nieuwe routekaart te tekenen. Met deze actie willen vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld benadrukken dat de regering daadwerkelijk een verschil kan maken.

Vorig jaar namen meer dan een half miljoen mensen deel aan de actie Rode Lijn. Ieder van hen had een andere overtuiging en wereldbeschouwing. Maar er was één gezamenlijke boodschap. Dit onrecht moet stoppen.

De organisaties die vandaag op de tribune aanwezig zijn, doen dezelfde oproep. Net als de honderdduizenden die destijds de straat op gingen, vragen zij nu van de regering om deze lijn niet alleen in woorden maar ook in daden te trekken.

Vandaag wordt in het parlement niet alleen een regeringsprogramma besproken. Er wordt ook gediscussieerd over waar Nederland staat ten aanzien van Gaza. Deze maatschappelijke waarschuwing op de eerste dag toont duidelijk aan dat buitenlands beleid en humanitaire crises tot de meest gevoelige dossiers van het nieuwe kabinet zullen behoren.

DE STOEL VAN DEFENSIE EN DE VRAAG IN HET ACHTERHOOFD

Wanneer in de Nederlandse media de introducties van twee namen naast elkaar worden geplaatst, komt onvermijdelijk een vraag op.

Aan de ene kant Elanor Boekholt O’Sullivan.

De Nederlandse pers presenteert haar als minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening. Geboren in Cork in Ierland. 50 jaar oud. Opleiding op hoog niveau in defensie en Engelse literatuur.
Zij vervulde jarenlang leidinggevende en strategische functies binnen de krijgsmacht. Zij is de eerste vrouw in de geschiedenis van de Nederlandse krijgsmacht die de rang van luitenant-generaal bereikte.

Aan de andere kant Dilan Yeşilgöz.

In de Nederlandse media wordt zij gepresenteerd als minister van Defensie. Geboren in Ankara. 48 jaar oud. Opleiding in cultuur, organisatie en management. Werkzaam geweest als adviseur op het gebied van veiligheid en zorg in Amsterdam. Gemeenteraadslid, Tweede Kamerlid, staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat, minister van Justitie en Veiligheid en sinds 2023 fractievoorzitter van de VVD.

Dit zijn de introducties.

Nu moet de vraag worden gesteld: Terwijl iemand met een defensieachtergrond, militaire strategie-ervaring en jarenlange institutionele kennis naar een ander ministerie wordt verschoven, waarom neemt een politica zonder directe defensie-ervaring plaats op de stoel van Defensie?

Deze vraag is niet persoonlijk. Deze vraag is politiek.

Coalitieonderhandelingen behoren tot de aard van de politiek. Ministersposten worden vaak niet alleen bepaald door kwalificaties, maar ook door machtsverhoudingen. Is het dan onterecht om de mogelijkheid te overwegen dat Dilan Yeşilgöz heeft aangedrongen op Defensie? Werd deze keuze aanvaard als een evenwichtsfactor om de coalitie mogelijk te maken?

Deze vragen mogen worden gesteld. Zij moeten zelfs worden gesteld.

Zoals ik in mijn bericht van gisteren heb vermeld, kregen de kritische opmerkingen van Gerard van Erp op sociale media honderden reacties. Van Erp stelde de betrouwbaarheid van Yeşilgöz ter discussie en maakte in het kader van de NAVO beoordelingen op basis van etnische afkomst.

Hier moet een duidelijke grens worden getrokken.

Politieke kritiek is een onderdeel van de democratie. Maar wanneer het debat verschuift naar etnische afkomst, schaadt dit de multiculturele structuur van Nederland. Een minister moet niet worden beoordeeld op afkomst, maar op visie, capaciteit en uitvoering.

De kern van de zaak is dit.

Nederland reserveert in de komende periode 19 miljard euro extra voor defensie. Wat is de strategische diepgang van degene die deze enorme middelen zal beheren? Welk gewicht zal zij binnen de NAVO inbrengen? Naar welke positie zal zij Nederland leiden binnen de Europese veiligheidsarchitectuur?

Defensie is niet enkel een kwestie van een militair uniform. Defensie betekent diplomatie, bondgenootschapsbeheer en crisisintelligentie.

De militaire en strategische achtergrond van Elanor Boekholt is duidelijk. Dilan Yeşilgöz beschikt over sterke politieke ervaring.
Maar wat had doorslaggevend moeten zijn voor het ministerie van Defensie?

Dat is de werkelijke discussie.
Laten wij niet over personen spreken, maar over principes.
Moet de stoel van Defensie een politieke beloning zijn, of een strategische verantwoordelijkheid?
Het antwoord zal niet alleen vandaag bepalen, maar ook de toekomst van Nederland.

EEN FIJNVOELEND VOORBEELD VAN JOURNALISTIEK VAN YAVUZ NUFEL

                       

Yavuz Nufel, in de publieke opinie bekend als “de sprekende man van Nederland”, ondertekende een elegante journalistieke geste. In zijn eigen medium N’aber behandelde hij het nieuwsartikel dat ik gisteren schreef en bracht het met oprechte en lovende woorden over aan zijn lezers. Deze benadering was zowel een mooi voorbeeld van collegiale solidariteit als een teken dat hoffelijkheid in de mediawereld nog leeft.

EEN ANDERE GESTE VAN JOURNALISTIEKE VRIEND ADNAN ŞAHİN

                               

Journalistiek is niet alleen schrijven, maar ook het koesteren van arbeid en het laten groeien van ideeën. Dit keer kwam een waardevolle bijdrage van mijn gewaardeerde collega Adnan Şahin. Hij gaf aan mijn artikelen aandachtig te volgen en zijn evaluatie van mijn artikel met de titel “Ik zal niet naar iftar-maaltijden gaan” was zowel ontroerend als prikkelend.

Vanuit deze gedachte bereidde Adnan Şahin een podcast voor om de geest van het artikel bij een breder publiek te brengen en stuurde deze als een oprechte geste naar mij toe. Ik heb deze betekenisvolle bijdrage toegevoegd aan mijn artikel en gedeeld met de lezers.

Voor deze verfijnde benadering, die een van de mooiste voorbeelden is van collegiale solidariteit en waardering voor ideeën, spreek ik mijn oprechte dank uit aan Adnan Şahin.

OOK DE NEDERLANDSE MEDIA LIETEN ZICH INSPIREREN DOOR MIJN ARTIKELEN

Dat mijn artikelen niet alleen in vriendenkring, maar ook door Nederlandse instellingen en media aandachtig worden gevolgd, stemt tot tevredenheid. Zo publiceerde de krant Trouw, geïnspireerd door twee van mijn berichten over iftar, een interview. Dat de behandelde onderwerpen in verschillende media weerklank vinden en tot debat leiden, is een belangrijke journalistieke winst. Dit toont aan dat het artikel niet slechts wordt gelezen en vergeten, maar ook een bron wordt die gedachten produceert en de agenda beïnvloedt.