MERSİN TURİZMDE HAKKINI ARIYOR. NUMAN OLCAR YILLARDIR AYNI MÜCADELEYİ VERİYOR
Paylaş:
Türkiye turizmde yükselirken, Mersin’in zenginliklerini kalıcı kazanca dönüştürememesine itiraz eden TÜRSAB Başkan Başdanışmanı Numan Olcar, yıllardır aynı noktaya dikkat çekiyor: Güzel projeler hazırlamak yetmiyor, onları sahiplenmek ve sonuna kadar götürmek gerekiyor.
Kazanlı–Tarsus kıyısında binlerce yatak ve binlerce kişiye iş vaat eden yatırımlar neden gerçekleşmedi?
Yeni tahsis süreci, açılan Çukurova Havalimanı ve yapımı süren hızlı tren, bu kez Mersin’in talihini değiştirebilecek mi?
Uluslararası turizm ve havacılık toplantılarından Mersin’in tanıtımına uzanan çalışmalarını sürdüren Olcar’ı, yalnızca taşıdığı ünvanlarla değil, kenti için verdiği mücadelenin içinden anlatıyorum.
(Haberin Hollandacası, Türkçe haberin hemen altında. De Nederlandse versie staat direct onder de Turkse tekst.)
İlhan KARAÇAY’ın araştırması ve yorumu
Değerli Okurlarım,
İnsan, memleketi için yazarken hem daha çok heyecanlanıyor, hem de daha çok üzülüyor. Mersin söz konusu olduğunda benim hissettiğim budur. Bir yanda denizi, tarihi, mutfağı, Torosları ve insanıyla övündüğümüz bir şehir var. Diğer yanda, yıllardır konuştuğumuz halde bir türlü arzu ettiğimiz sonuca ulaştıramadığımız turizm meselesi…
BİR ŞEHRİN DERDİNİ YANINDA TAŞIMAK
Bu dosyayı hazırlarken, yalnızca Mersin’in eksiklerini sıralamak istemedim. O eksikleri görüp de susmayan, çözüm arayan, kapı çalan ve uluslararası toplantılarda edindiği tecrübeyi kendi şehrine taşımaya çalışan bir insanı da anlatmak istedim: Numan Olcar’ı.
O’nu yıllardır tanıyorum. Hollanda’daki turizm buluşmalarında, Utrecht fuarlarında, Mersin’in adını daha görünür kılmak için gösterilen çabalarda yollarımız kesişti. Ben bir gazeteci olarak memleketimi anlatmaya çalışırken, O da mesleğinin imkânlarıyla aynı şehre kapı açmanın peşindeydi.
Utrecht Turizm Fuarı’ndan bir hatıra: Numan Olcar (solda), ben ve işadamı, TBMM 26’ncı dönem Mersin Milletvekili Serdal Kuyucuoğlu (sağda), Mersin’in tanıtımı için bir aradayız.
Numan Olcar’ın benim için ayrı bir yeri daha var. Bir Mersinli olarak yurtdışındaki faaliyetlerimi bilen ve dikkate alan Olcar, naçizane şahsımın “Mersin’in yurtdışındaki Fahri Büyükelçisi” olarak tanınmasını sağlamıştı. Bu, resmî bir diplomatik atama değil, memleket için yapılan çalışmalara gösterilmiş bir vefa ve takdirdi. Ben de bunu her zaman böyle gördüm.
Bu hatırayı anlatmamın nedeni, kendime pay çıkarmak değil. Olcar’ın, Mersin için çalışan insanları fark eden ve onları aynı amaç etrafında buluşturmaya önem veren tarafını göstermek istiyorum. Bir şehrin tanıtımı, yalnızca bir kurumun bütçesiyle yürümüyor. O şehre gönül veren insanların birbirine omuz vermesiyle de güç kazanıyor.
Fakat gönüllü çabanın bir sınırı var. Gazeteci yazabilir, turizmci tanıtabilir, fuarda görüşme yapılabilir. Sonunda ziyaretçinin satın alabileceği bir tatil, konaklayacağı tesis ve güveneceği bir hizmet düzeni oluşmuyorsa, emeklerin karşılığı eksik kalıyor. Olcar’ın bugünkü itirazını da bu birikimin içinden okumak gerekiyor.
BİR SEYAHAT ACENTASINDAN ULUSLARARASI MASALARA
Numan Olcar’ın turizmdeki hikâyesinin önemli dönüm noktası, 1987’de kurduğu Olcartur. Şirketin kendi kurumsal tarihçesine göre, 1989’da IATA üyeliğiyle birlikte faaliyet alanı genişledi. Kurumsal seyahatler, kongre ve toplantı organizasyonları, bölgesel havacılık ve yolcu gemisi operasyonları, bu gelişimin farklı parçaları oldu.
Burada önemli olan, bir şirketin büyümesinden ibaret değil. Turizm denen işin, uçak bileti, otel, transfer, tanıtım, organizasyon ve yerel hizmetler arasında kurulmuş bir bağlantılar bütünü olduğunu yakından bilen bir tecrübeden söz ediyoruz. Mersin’in eksiklerini konuşurken Olcar’ın sürekli devamlılık ve koordinasyon üzerinde durması da bu yüzden anlam taşıyor.
Numan Olcar’ın çalışmalarının bir ayağını, seyahat acentaları ile havayolları arasındaki uluslararası mesleki ilişkiler oluşturuyor.
Bugün TÜRSAB Başkan Başdanışmanı olarak görev yapan Olcar, geçmişte Birliğin yönetiminde de yer aldı. Havayolu bilet satışı ve IATA alanındaki çalışmaları, O’nu seyahat acentalarının sorunlarının görüşüldüğü uluslararası masalara taşıdı. Güney Afrika Cumhuriyeti’nin Türkiye’deki fahri konsolosluk görevleriyle de tanındı.
Bu görevleri art arda sıralayınca, sıradan bir özgeçmiş çıkabilir. Benim dikkat çekmek istediğim ise başka: Yerelde bir otelin doluluğunu etkileyen sorunlarla, uluslararası havacılık düzeninin kararları arasında bağ kurabilen bir turizmci söz konusu. Mersin’in dünyaya açılması için böyle bağlantılara ihtiyaç var.
Ancak bir kişinin ilişkileri, bir kentin ortak politikasının yerini tutamaz. Olcar’ın tecrübesi kıymetlidir, fakat bu tecrübenin sonuç üretmesi için kamu kurumlarının, belediyelerin, yatırımcıların ve meslek kuruluşlarının da aynı hedefi sürdürmesi gerekir.
MADRID TOPLANTISINDAN KASIM AYINDAKİ GÜNCEL ÇALIŞMAYA
Olcar’ın uluslararası çalışmalarının yakın tarihli örneklerinden biri, 22–23 Mart 2026’da Madrid’de yapılan IATA Yolcu Acentası Programı Küresel Ortak Konseyi’nin 57’nci toplantısı. TÜRSAB’ın açıklamasına göre Olcar, toplantıya konsey üyesi olarak katıldı. Acentaların mali teminatları, risk değerlendirmeleri ve çalışma koşulları görüşülen konular arasındaydı.
Madrid’deki mesleki temaslardan: Numan Olcar, IATA Avrupa Başkan Yardımcısı Rafael Schvartzman ve Finansal ve Dağıtım Hizmetleri Bölge Direktörü Dusan Kostic ile birlikte.
Bu başlıklar okuyucuya teknik gelebilir. Günlük hayattaki karşılığı ise basit: Seyahat acentalarının hangi şartlarda bilet satacağı, ne kadar teminat vereceği ve ticari riskin nasıl paylaşılacağı konuşuluyor. Şartlar ağırlaştığında, özellikle küçük ve orta ölçekli işletmelerin çalışma imkânı daralabiliyor. Türkiye’deki acentaların sesinin bu toplantılarda duyulması, bu nedenle önem taşıyor.
Üstelik çalışma mart ayındaki toplantıyla sınırlı kalmadı. TÜRSAB, 3 Kasım 2026’da çevrim içi düzenlenen 60’ıncı PAPGJC toplantısına da Olcar’ın Birliği temsilen katıldığını açıkladı. Görüşmelerde ödeme güvenliği, acenta kimlik bilgilerinin kötüye kullanılmasının önlenmesi ve teminatların gerçek riskle orantılı olması gibi konular ele alındı.
Bir tarafta uluslararası kurallar, diğer tarafta Mersin’in turizmdeki günlük sıkıntıları… Olcar’ın faaliyetlerinin bu iki tarafı birbirinden kopuk değil. Turistin bir şehre gelmesi için, o şehri satan, ulaştıran ve ağırlayan işletmelerin de sağlıklı çalışması gerekiyor.
Yine de Mersin adına asıl soru ortada duruyor: Bunca mesleki birikim ve tanıtım çabası, neden şehirde beklenen ölçüde kalıcı bir turizm hareketine dönüşemiyor?
TÜRKİYE YÜKSELİYOR AMA MERSİN NE KADAR PAY ALIYOR
Türkiye’nin Dünya Ekonomik Forumu’nun 2026 Seyahat ve Turizm Gelişmişlik Endeksi’nde 36’ncı sıraya çıkması, bu tartışmaya yeni bir zemin oluşturdu. Kültür ve Turizm Bakanlığının Anadolu Ajansına yansıyan açıklamasına göre, yeniden karşılaştırılabilir hale getirilen seride Türkiye 2019’da 47’nci, 2024’te 37’nci sıradaydı. Yani 11 basamaklık yükseliş, 2019’dan 2026’ya uzanan dönemin sonucu.
Bu sayıların doğru okunması gerekiyor. Söz konusu endeks, Mersin’e kaç turist geldiğini veya kent esnafının ne kadar kazandığını göstermiyor. Turizmin gelişmesine imkân veren koşulları değerlendiriyor. Türkiye’nin ülke olarak ilerlemesi, her şehrin aynı ölçüde kazanç sağladığı anlamına gelmiyor.
Mersin’in kıyıları, turizm için güçlü bir imkân sunuyor. Bu imkânın şehir ekonomisine yansıması, konaklama, ulaşım ve tanıtımın birlikte işlemesine bağlı.
Olcar’ın uyarısı da tam bu noktada başlıyor: “Mersin’in sorunu potansiyel eksikliği değil. Tarihimiz, kültürümüz, gastronomimiz, doğal güzelliklerimiz ve kıyılarımızla çok güçlü bir birikime sahibiz.” İtirazı, bu birikimin kesintisiz bir turizm politikasına dönüştürülememesine.
Geçmişte işe yarayan girişimlerin devamının getirilememesi, her yeni dönemde yeniden başlanması, kentin zaman kaybetmesine yol açıyor. Olcar’ın anlatımından çıkan sonuç bu. Türkiye’nin başarısına sevinirken, Mersin’in o başarının neresinde durduğunu da sormamız gerekiyor.
Burada bir ölçü eksikliğine de dikkat çekmek isterim. Bir şehrin turizmdeki durumunu yalnızca yazın kalabalıklaşan plajlarına bakarak anlayamayız. Geceleme sayısı, sezonun uzunluğu, ziyaretçinin harcaması ve yerel işletmelerin aldığı pay birlikte değerlendirilmelidir. Bu göstergeler düzenli olarak kamuoyuna açıklanırsa, hangi alanda ilerlediğimizi ve nerede geride kaldığımızı daha sağlıklı anlayabiliriz.
KAZANLI VE TARSUS KIYISINDA BEKLEYEN BÜYÜK UMUT
Mersin’in turizm meselesini somutlaştıran en çarpıcı örneklerden biri, kamuoyunda Kazanlı–Tarsus turizm projesi diye bilinen yatırım alanı. Bu konu benim için yeni değil. 27 Kasım 2020 tarihli yazımda da, bölgede planlanan otellerin bir türlü gerçekleşmemesini ele almıştım. O günkü dosyamda, 8 bin yatak kapasiteli 11 otellik bir beklenti anlatılıyordu.
Kazanlı–Tarsus kıyı kesimine ilişkin 2020 tarihli yazımda kullandığım arşiv fotoğrafı. Görüntü, alanın bugünkü durumunu belgelemek amacıyla kullanılmamıştır.
O tarihte bölgedeki altyapının önemli ölçüde tamamlandığını söyleyen iş dünyası temsilcileri, yatırımcıları inşaata başlamaya çağırıyordu. Turizm tesislerinin havalimanıyla birlikte devreye girmesi, Mersin ve Adana’nın yeni bir turizm hareketinden beraber yararlanması bekleniyordu. Aradan geçen yıllarda beklenen tesisler kurulamadı, ancak 2026’da bölgedeki yatırımlar için yeni tahsis sürecine ilişkin gelişmeler haberleştirildi.
Farklı dönemlerde açıklanan yatırım programlarının kapsamları da değişiyordu. Benim 2020 yazımda 11 otel ve 8 bin yatak ifadesi yer alırken, Mersin Ticaret Borsasının 2025 açıklamasında otellerin yanında tatil köyleri, golf tesisleri, kongre ve günübirlik tesislerini içeren bir program anlatılıyordu. Turizm yatırımları için kamu arazilerinin tahsis edildiği bölgede, bu tesislerin hayata geçirilmesi uzun yıllardır gündemde bulunuyor.
GECİKMENİN ARDINDAN YENİ TAHSİS SÜRECİ
Yeni otel projesinin tasarım görüntüsü, Mersin’in turizmde büyüme beklentisini yansıtıyor. Projelerin tamamlanarak ziyaretçilerini ağırlaması, kentin yıllardır beklediği hedef.
Mersin Ticaret Borsası Başkanı Abdullah Özdemir, 16 Ocak 2025’te yayımlanan değerlendirmesinde, yatırımcıların altyapı eksikliklerini gerekçe gösterdiğini, kamu tarafından önemli çalışmalar yapılmasına rağmen beklenen tesislerin kurulamadığını belirtiyordu. Özdemir’e göre, sonrasında bölgenin yeterli turist çekmediği ve yatırımın ekonomik olmayacağı yönünde gerekçeler de öne sürülmüştü.
Özdemir, bazı tahsislerin iptal edildiğini, bazı yatırımcılara ise belirli koşullarla ek süre tanındığını açıklamıştı. Bölgenin geleceği için farklı bir öneri de sunmuş, halkın uygun fiyatlarla yararlanabileceği konaklama ve günübirlik tatil alanlarının oluşturulmasını gündeme getirmişti. Bu önerinin uygulamaya alınmasına ilişkin kesinleşmiş bir karar veya başlangıç takvimi ise doğrulanmış değil.
Eski dosyamdaki bir başka kıyı ve ulaşım görüntüsü. Yıllar önce yatırım beklentisiyle tanıtılan bölgeyi hatırlatan bu fotoğraf da arşiv niteliğindedir.
Bölgedeki yatırım sürecine ilişkin yeni bilgiler, Mersin Gazetesi’nin 23 Mart 2026 tarihli haberinde yer aldı. Mersin İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünden alınan bilgilere dayandırılan habere göre, yükümlülüklerini yerine getirmeyen firmaların tahsislerinin iptal edilmesinin ardından, Kültür ve Turizm Bakanlığı yeni tahsis sürecini başlattı.
Haberde, bölgedeki 11 parsel için yeniden yatırımcı arayışının sürdüğü, iki firmanın hak sahipliği işlemlerinde ise son aşamaya gelindiği bildirildi. Resmî işlemlerin tamamlanmasının ardından, firmaların inşaata başlamasının beklendiği aktarıldı.
Böylece, yıllardır yatırımların gecikmesiyle gündeme gelen kıyı kesimi, yeniden yatırımcı arayışı ve tahsis işlemleriyle haber konusu oldu. Haberde, bölgeye nitelikli yatırımcı çekilmesi amacıyla İstanbul, Ankara ve İzmir’deki sanayi ve ticaret odalarına yönelik tanıtım yapılması önerisinin de gündemde olduğu belirtildi.
Yeni tahsis sürecine ilişkin bu bilgiler, henüz kesin bir inşaat başlangıç tarihi içermiyor. Bununla birlikte, yatırımcı arayışının sürdüğünü ve iki firma için işlemlerin ilerlediğini ortaya koyuyor. Haberdeki beklenti, bu işlemlerin tamamlanmasıyla birlikte bölgede inşaatların başlaması yönünde.
HAVALİMANI AÇILDI ŞİMDİ SIRA TURİZM BAĞLANTISINDA
Çukurova Uluslararası Havalimanı, Mersin’in dünyaya açılan kapısını genişletti. Şimdi beklenti, bu ulaşım imkânının kentte konaklamaya ve turizm gelirine dönüşmesi.
2020’deki yazımın havalimanı tartışmalarını burada yeniden açmayacağım. Bugünün gerçeği farklı: Çukurova Uluslararası Havalimanı, 10 Ağustos 2024’te açıldı, ertesi gün uçuşlar başladı. Mersin’in ve bütün Çukurova’nın hava ulaşımında yeni bir dönem başladı.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığının ikinci yıl açıklamasına göre, havalimanı iki yılda 10,57 milyondan fazla yolcuya hizmet verdi. Bu, bölgedeki ulaşım ihtiyacının büyüklüğünü gösteriyor. Ancak bu toplamı, Mersin’e tatil için gelen yabancı turist sayısı gibi okumamak gerekiyor. Havalimanı, farklı amaçlarla seyahat eden ve farklı şehirlere giden yolculara da hizmet veriyor.
Mersin açısından yapılması gereken, bu ulaşım imkânını satın alınabilir bir turizm programına bağlamak. Uçak bileti bulunması tek başına yeterli olmuyor. Havalimanından otele güvenilir transfer, tur operatörünün satabileceği konaklama kapasitesi, düzenli geziler ve bütün bunları bir araya getiren tanıtım gerekiyor.
MERSİN–ADANA HIZLI TREN HATTINDA HEDEF 2027
Mersin–Adana hızlı tren hattında çalışmalar sürüyor. Bu kesimde yapımın 2027’de tamamlanması hedeflenirken, demiryolu bağlantısının bölgenin turizm hareketini de desteklemesi bekleniyor.
Demiryolunda da önemli çalışmalar sürüyor. Bakanlığın 2 Kasım 2026 tarihli açıklamasına göre, Mersin–Adana–Osmaniye–Gaziantep hızlı tren projesi 312,5 kilometrelik bir hat olarak inşa ediliyor. Tamamlandığında Mersin–Gaziantep seyahatinin 2 saat 15 dakikaya inmesi hedefleniyor.
Aynı açıklamada Mersin–Adana kesimindeki fiziki ilerleme yüzde 84,72 olarak veriliyor ve bu kesimde yapımın 2027’de tamamlanmasının hedeflendiği belirtiliyor. Yani hızlı tren, bugün bütünüyle bitmiş ve bu sürelerle hizmet veren bir hat değil. Yapımı süren bu hat, tamamlandığında Mersin’in turizm merkezlerine ulaşımını kolaylaştırabilecek önemli bir yatırım.
Havalimanı bağlantısında ve hat üzerinde yapılan çalışmalar, ulaşımın geleceği açısından değerli. Fakat demiryolu yatırımı da, turizm için kendiliğinden sonuç üretmeyecek. İstasyonla kent merkezi, konaklama alanları ve ziyaret noktaları arasındaki bağlantılar düşünülmeli. Bir ziyaretçinin yolculuğu, terminalde veya peronda bitmiyor.
Özetle, ulaşımda artık daha güçlü bir zemin var. Olcar’ın yıllardır dile getirdiği turizm politikası ihtiyacı da bu yüzden daha görünür hale geliyor: Açılan kapıdan gelen insanı, Mersin’de kalmaya ve şehri yaşamaya davet edecek düzeni kurmak gerekiyor.
MERSİN BAŞKA YERLERDEN ARTAN TURİSTİ BEKLEMEMELİ
Mersin’i anlatırken hep aynı listeyi sayıyoruz: Denizimiz var, tarihimiz var, mutfağımız var, yaylalarımız var. Hepsi doğru. Fakat ziyaretçi açısından önemli olan, bu zenginliklerin nasıl bir seyahat deneyimine dönüştüğü. Kentin turizmdeki iddiası, bir tanıtım broşüründeki güzel fotoğraflardan daha fazlasını sunmalı.
Mersin kent sahilinden bir görünüm. Şehir yaşamı, kıyı, yerel mutfak ve kültür ziyaretleri, aynı seyahat programı içinde buluşturulabilir.
Tarsus’un tarih ve inanç mirası, Kızkalesi ve çevresindeki tarihî alanlar, kıyı yerleşimleri ve Torosların yayla hayatı, farklı ilgilere sahip ziyaretçiler için birbirini tamamlayan imkânlar sunuyor. Tantuni, cezerye, kerebiç ve yöresel ürünler de, gezinin sofraya uzanan tarafı. Bunları yalnızca sıralamak yerine, ulaşımı, süresi ve hizmeti belli programlara dönüştürmek gerekiyor.
Olcar’ın şu sözlerine özellikle dikkat çekmek isterim: “Mersin, başka destinasyonlar dolduğunda talebin kendiliğinden taşacağı bir yer olmayı beklememeli. Ziyaretçinin özellikle tercih ettiği, kendi başına güçlü bir destinasyon haline gelmeli.” Bu yaklaşım, kentin kendi cazibesini ve doğrudan talebini oluşturmasını gerektiriyor.
Ayrıca turizmden kazananların çevresini genişletmek de önemli. Büyük tesislerin yanında küçük otellerin, rehberlerin, lokantaların, üreticilerin ve yerel işletmelerin de işin içinde olması gerekir. Mersin’in turizm başarısını, şehrin insanının hayatına yansıdığı ölçüde değerli bulurum.
Bunu yaparken kıyıları ve tarihî mirası korumak da işin ayrılmaz parçasıdır. Turistin görmek için geldiği doğal ve kültürel değerler zarar görürse, yatırımın dayandığı zenginlik de zayıflar. Mersin’in hedefi, her boşluğu yapılaşmaya açmak değil, elindeki değerleri koruyarak daha iyi hizmet ve daha uzun bir turizm sezonu oluşturmak olmalı.
BİR KİŞİNİN GAYRETİ BİR ŞEHRİN POLİTİKASI OLMALI
Mersin Turizm Platformu çatısı altında geçmişte yürütülen çalışmalar, Olcar’ın bugün sık sık hatırlattığı bir deneyim. Kruvaziyer turizmi, bölgesel havacılık, kültür ve inanç gezileri gibi alanlarda ortak hareket edildiğinde sonuç alınabildiğini anlatıyor. Benim yıllar önceki Utrecht fuarı yazımda da, Olcar’ın aynı konulardaki çabaları ve devamlılık beklentisi yer alıyordu.
Demek ki ortada yeni keşfedilmiş bir sorun yok. Yıllardır bilinen bir eksik var: Başlatılan işi, kişiler ve dönemler değişse de sürdürebilmek. Bir toplantıda heyecanla benimsenen hedefin, bir sonraki dönemde sahipsiz kalmasını önlemek.
Turizmde kalıcı sonuç, şehrin günlük hayatıyla ziyaretçi hizmetlerinin birlikte düşünülmesini gerektiriyor.
Benim bu dosyadan çıkardığım öneri, sorumluların ve takvimin görünür olduğu ortak bir çalışma düzenidir. Kamu yönetimi, belediyeler, odalar, TÜRSAB, yatırımcılar ve üniversiteler aynı hedefin farklı parçalarını üstlenebilir. Ancak kimin neyi yapacağı belli değilse, ortaklık sözü havada kalır.
Kazanlı–Tarsus yatırımlarındaki ilerleme kamuoyuyla paylaşılmalı; ulaşım yatırımları konaklama ve gezi programlarıyla eşleştirilmeli; tanıtımın getirdiği talep izlenmeli. Geceleme, sezon uzunluğu, ziyaretçi memnuniyeti ve yerel kazanç gibi göstergelerle sonuç değerlendirilmelidir. Bunlar, benim gazeteci olarak yönelttiğim somut beklentilerdir.
Numan Olcar’ı anlatırken O’nu her meseleyi tek başına çözecek bir kahraman gibi göstermek istemem. Verdiği mücadelenin kıymeti, Mersin’in ihtiyacını yıllardır gündemde tutmasında. O çabanın karşılığı, aynı yükü birkaç gönüllünün omzunda bırakmamak olmalı.
Yıllarca geciken yatırımların ardından, bugün yeniden tahsis işlemlerinin ve yatırımcı arayışlarının konuşulması, Mersin’in beklediği adımların atılması için yeni bir fırsat sunuyor. Numan Olcar’ın yıllardır sürdürdüğü tanıtım ve işbirliği çabaları da, bu süreçte değerlendirilebilecek önemli bir birikim. O’nun gibi, şehrin turizm imkânlarını ve sektörün ihtiyaçlarını yakından bilen insanların tecrübelerinden yararlanılması, atılacak adımları güçlendirebilir. Mersinlilerin beklentisi de, bu kez hazırlıkların tesislere, istihdama ve şehrin insanına ulaşan kazanca dönüşmesi.
Mersin’in güzelliklerini hepimiz biliyoruz. Artık o güzellikleri koruyarak işe, üretime, konaklamaya ve kalıcı turizm gelirine dönüştüren sonuçları görmek istiyoruz. Olcar’ın uyarısına kulak vermek, yalnızca O’nu takdir etmekle kalmamalı. Mersin için başlanmış işleri tamamlamakla anlam kazanmalı.
YAZILARIMI MİLYONLARA ULAŞTIRAN DOST HABER PORTALLARI
************
NEDERLANDSE VERSIE
MERSİN EIST ZIJN PLAATS IN HET TOERISME OP. NUMAN OLCAR VOERT AL JAREN DEZELFDE STRIJD
Terwijl het toerisme in Türkiye groeit, verzet Numan Olcar, hoofdadviseur van de voorzitter van TÜRSAB, zich ertegen dat Mersin zijn rijkdommen onvoldoende weet om te zetten in blijvende inkomsten. Al jaren wijst Hij op hetzelfde: mooie projecten uitwerken is niet genoeg, je moet er verantwoordelijkheid voor nemen en ze ook voltooien.
Waarom lopen de investeringen aan de kust van Kazanlı–Tarsus, die duizenden bedden en duizenden banen beloofden, zoveel vertraging op?
Kunnen de nieuwe toewijzingsprocedure, de inmiddels geopende luchthaven Çukurova en de hogesnelheidslijn in aanbouw ditmaal het tij voor Mersin keren?
Olcar blijft actief, van internationale bijeenkomsten over toerisme en luchtvaart tot de promotie van Mersin. Ik vertel over Hem vanuit Zijn inzet voor de stad, en niet alleen aan de hand van Zijn functies.
Onderzoek en commentaar van İlhan KARAÇAY
Beste lezers,
Wie over zijn geboortestad schrijft, voelt zowel meer enthousiasme als meer verdriet. Zo vergaat het mij wanneer het over Mersin gaat. Aan de ene kant staat een stad waarop wij trots zijn, met haar zee, geschiedenis, keuken, het Taurusgebergte en haar inwoners. Aan de andere kant is er het toerismevraagstuk, waarover wij al jaren praten zonder het gewenste resultaat te bereiken…
DE ZORGEN VAN EEN STAD MET JE MEEDRAGEN
Bij het samenstellen van dit dossier wilde ik niet alleen de tekortkomingen van Mersin opsommen. Ik wilde ook vertellen over iemand die deze tekortkomingen ziet en niet zwijgt, die oplossingen zoekt, bij instanties aanklopt en de ervaring die Hij op internationale bijeenkomsten opdoet, ten goede probeert te laten komen aan Zijn eigen stad: Numan Olcar.
Ik ken Hem al jaren. Onze wegen kruisten elkaar tijdens toeristische bijeenkomsten in Nederland, op de Vakantiebeurs in Utrecht en bij initiatieven om Mersin meer bekendheid te geven. Terwijl ik als journalist mijn geboortestad onder de aandacht probeerde te brengen, zocht Hij vanuit Zijn vak naar mogelijkheden om voor diezelfde stad deuren te openen.
Een herinnering aan de Vakantiebeurs in Utrecht: Numan Olcar (links), ikzelf en zakenman Serdal Kuyucuoğlu (rechts), die in de 26ste zittingsperiode namens Mersin lid was van het Turkse parlement, samen voor de promotie van Mersin.
Numan Olcar heeft voor mij nog een bijzondere betekenis. Hij kende en waardeerde mijn activiteiten in het buitenland voor mijn geboortestad Mersin.
Hij zorgde ervoor dat ik werd erkend als ‘Ereambassadeur van Mersin in het buitenland’. Het was geen officiële diplomatieke benoeming, maar een blijk van waardering voor het werk voor mijn geboortestad. Zo heb ik het ook altijd opgevat.
Ik vertel deze herinnering niet om mezelf op de voorgrond te plaatsen. Ik wil laten zien dat Olcar oog heeft voor mensen die zich voor Mersin inzetten, en er belang aan hecht hen rond een gemeenschappelijk doel samen te brengen. Een stad promoten gebeurt niet alleen met het budget van één instelling. Het krijgt ook kracht doordat mensen die de stad een warm hart toedragen, elkaar steunen.
Maar vrijwillige inzet heeft zijn grenzen. Een journalist kan schrijven, een toerismeprofessional kan promotie maken en op een beurs kunnen gesprekken worden gevoerd. Als daar uiteindelijk geen boekbare vakantie, accommodatie en betrouwbare dienstverlening uit voortkomen, blijft de opbrengst van al die inspanningen beperkt. Ook de kritiek die Olcar vandaag uit, moet tegen die achtergrond worden gelezen.
VAN EEN REISBUREAU NAAR INTERNATIONAAL OVERLEG
Een belangrijke mijlpaal in de toeristische loopbaan van Numan Olcar was de oprichting van Olcartur in 1987. Volgens de eigen bedrijfsgeschiedenis breidde de onderneming haar activiteiten uit na de toetreding tot IATA in 1989. Zakenreizen, congressen en bijeenkomsten, regionale luchtvaart en dienstverlening aan cruiseschepen maakten deel uit van die ontwikkeling.
Het gaat hier om meer dan de groei van een bedrijf. We hebben het over de ervaring van iemand die van dichtbij weet dat toerisme draait om de samenhang tussen vliegtickets, hotels, transfers, promotie, organisatie en lokale dienstverlening. Dat Olcar bij de tekortkomingen van Mersin steeds op continuïteit en coördinatie wijst, is dan ook veelzeggend.
Een deel van het werk van Numan Olcar bestaat uit internationale beroepsmatige contacten tussen reisbureaus en luchtvaartmaatschappijen.
Olcar is tegenwoordig hoofdadviseur van de voorzitter van TÜRSAB en maakte eerder ook deel uit van het bestuur van de organisatie. Zijn werkzaamheden rond de verkoop van vliegtickets en IATA brachten Hem aan internationale overlegtafels waar de problemen van reisbureaus worden besproken. Hij werd ook bekend door Zijn werkzaamheden als honorair consul van Zuid-Afrika in Türkiye.
Wie deze functies achter elkaar opsomt, krijgt al snel een gewoon cv. Waar ik op wil wijzen, is iets anders: hier is een toerismeprofessional aan het woord die verbanden kan leggen tussen problemen die de bezetting van een plaatselijk hotel beïnvloeden en besluiten binnen de internationale luchtvaart. Mersin heeft zulke verbindingen nodig om zich voor de wereld te openen.
De contacten van één persoon kunnen echter geen gezamenlijk beleid voor een stad vervangen. Olcars ervaring is waardevol, maar om die ervaring resultaat te laten opleveren, moeten ook overheidsinstanties, gemeenten, investeerders en brancheorganisaties hetzelfde doel blijven nastreven.
VAN DE BIJEENKOMST IN MADRID TOT HET RECENTE OVERLEG IN NOVEMBER
Een recent voorbeeld van Olcars internationale werkzaamheden is de 57ste bijeenkomst van de Passenger Agency Programme Global Joint Council van IATA, die op 22 en 23 maart 2026 in Madrid plaatsvond. Volgens TÜRSAB nam Olcar hieraan deel als raadslid. Financiële garanties, risicobeoordelingen en de voorwaarden waaronder reisbureaus werken, behoorden tot de besproken onderwerpen.
Tijdens de beroepsmatige contacten in Madrid: Numan Olcar met Rafael Schvartzman, regionaal vicepresident Europa van IATA, en Dusan Kostic, regionaal directeur Financial and Distribution Services.
Deze onderwerpen kunnen de lezer technisch in de oren klinken. De betekenis voor de dagelijkse praktijk is eenvoudig: er wordt gesproken over de voorwaarden waaronder reisbureaus tickets mogen verkopen, de garanties die zij moeten stellen en de verdeling van commerciële risico’s. Wanneer de voorwaarden zwaarder worden, kan vooral de ruimte voor kleine en middelgrote bedrijven afnemen. Daarom is het van belang dat de stem van de reisbureaus in Türkiye tijdens deze bijeenkomsten wordt gehoord.
Het bleef bovendien niet bij de bijeenkomst in maart. TÜRSAB maakte bekend dat Olcar de organisatie ook vertegenwoordigde op de 60ste PAPGJC-bijeenkomst, die op 3 november 2026 online werd gehouden. Onderwerpen waren onder meer betalingsveiligheid, het voorkomen van misbruik van de identificatiegegevens van reisbureaus en garanties die in verhouding staan tot het werkelijke risico.
Aan de ene kant internationale regels, aan de andere kant de dagelijkse problemen van het toerisme in Mersin… Deze twee kanten van Olcars werk staan niet los van elkaar. Om een toerist naar een stad te laten komen, moeten ook de bedrijven die de bestemming verkopen, het vervoer verzorgen en de gasten ontvangen, goed kunnen functioneren.
Toch blijft voor Mersin de centrale vraag staan: waarom leiden zoveel vakkennis en promotie-inspanningen niet tot de verwachte, blijvende toeristische ontwikkeling in de stad?
TÜRKİYE KLIMT OP MAAR HOEVEEL PROFITEERT MERSİN MEE
Dat Türkiye in de Travel & Tourism Development Index 2026 van het World Economic Forum naar de 36ste plaats is gestegen, gaf deze discussie een nieuwe basis. Volgens een verklaring van het ministerie van Cultuur en Toerisme, waarover persbureau Anadolu berichtte, stond Türkiye in de opnieuw vergelijkbaar gemaakte reeks in 2019 op de 47ste en in 2024 op de 37ste plaats. De stijging van elf plaatsen heeft dus betrekking op de periode van 2019 tot 2026.
Deze cijfers moeten goed worden gelezen. De index laat niet zien hoeveel toeristen Mersin bezoeken of hoeveel de plaatselijke ondernemers verdienen. Deze beoordeelt de omstandigheden die toeristische ontwikkeling mogelijk maken. Vooruitgang van Türkiye als land betekent niet dat iedere stad in dezelfde mate profiteert.
De kust van Mersin biedt grote mogelijkheden voor het toerisme. Of die mogelijkheden de stedelijke economie ten goede komen, hangt af van de samenhang tussen accommodatie, vervoer en promotie.
Precies daar begint Olcars waarschuwing: ‘Het probleem van Mersin is geen gebrek aan potentieel. Met onze geschiedenis, cultuur, gastronomie, natuurlijke schoonheid en kust hebben wij bijzonder veel te bieden.’ Zijn kritiek is dat dit rijke aanbod niet wordt omgezet in een bestendig toerismebeleid.
Dat succesvolle initiatieven uit het verleden geen vervolg krijgen en men in iedere nieuwe periode weer opnieuw begint, kost de stad tijd. Dat is de conclusie die uit Olcars woorden naar voren komt. Terwijl wij ons verheugen over het succes van Türkiye, moeten wij ook vragen welke plaats Mersin daarin inneemt.
Ik wil hier ook wijzen op een gebrek aan inzicht in de resultaten. De toeristische positie van een stad valt niet alleen af te lezen aan de drukte op de stranden in de zomer. Het aantal overnachtingen, de lengte van het seizoen, de bestedingen van bezoekers en het aandeel voor lokale bedrijven moeten samen worden bekeken. Als deze gegevens regelmatig openbaar worden gemaakt, kunnen we beter begrijpen waar vooruitgang wordt geboekt en waar we achterblijven.
DE GROTE HOOP AAN DE KUST VAN KAZANLI EN TARSUS
Een van de duidelijkste voorbeelden van het toerismevraagstuk van Mersin is het investeringsgebied dat bekendstaat als het toerismeproject Kazanlı–Tarsus. Voor mij is dit onderwerp niet nieuw. In mijn artikel van 27 november 2020 schreef ik al over de hotels die er maar niet kwamen. In dat dossier ging het om een plan voor elf hotels met in totaal achtduizend bedden.
Een archieffoto die ik gebruikte bij mijn artikel uit 2020 over het kustgebied Kazanlı–Tarsus. De foto is niet bedoeld om de huidige situatie in het gebied te documenteren.
Vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, die destijds zeiden dat de infrastructuur in het gebied grotendeels gereed was, riepen investeerders op met de bouw te beginnen. Men verwachtte dat de toeristische voorzieningen samen met de luchthaven in gebruik zouden worden genomen, zodat Mersin en Adana gezamenlijk konden profiteren van een nieuwe toeristische stroom. In de jaren daarna kwamen de verwachte voorzieningen er niet, maar in 2026 verschenen berichten over een nieuwe toewijzingsprocedure voor investeringen in het gebied.
Ook de omvang van de aangekondigde investeringsprogramma’s verschilde per periode. In mijn artikel uit 2020 stonden elf hotels en achtduizend bedden vermeld. De verklaring van de Handelsbeurs van Mersin uit 2025 beschreef naast hotels ook vakantiedorpen, golfvoorzieningen, congresvoorzieningen en voorzieningen voor dagrecreatie. De verwezenlijking van deze faciliteiten staat al vele jaren op de agenda in het gebied waar overheidsgrond voor toeristische investeringen werd toegewezen.
NA DE VERTRAGING EEN NIEUWE TOEWIJZINGSPROCEDURE
Het ontwerpbeeld van het nieuwe hotelproject weerspiegelt de verwachtingen voor de toeristische groei van Mersin. Dat projecten worden voltooid en hun gasten kunnen verwelkomen, is het doel waarnaar de stad al jaren uitkijkt.
Abdullah Özdemir, voorzitter van de Handelsbeurs van Mersin, stelde in Zijn op 16 januari 2025 gepubliceerde beschouwing dat investeerders het ontbreken van infrastructuur als reden hadden aangevoerd, maar dat de verwachte voorzieningen ook na aanzienlijke werkzaamheden door de overheid niet tot stand waren gekomen. Volgens Özdemir werd vervolgens ook aangevoerd dat het gebied onvoldoende toeristen trok en dat investeren economisch niet rendabel zou zijn.
Özdemir had bekendgemaakt dat sommige toewijzingen waren ingetrokken en dat bepaalde investeerders onder voorwaarden extra tijd hadden gekregen. Hij deed ook een ander voorstel voor de toekomst van het gebied: betaalbare verblijfsaccommodaties en voorzieningen voor dagrecreatie voor de bevolking. Een definitief besluit of een startdatum voor de uitvoering van dat voorstel is echter niet bevestigd.
Nog een beeld van de kust en de bereikbaarheid uit mijn oude dossier. Ook deze foto, die herinnert aan het gebied waarvoor jaren geleden investeringen werden aangekondigd, is een archiefbeeld.
Nieuwe informatie over de investeringsprocedure in het gebied verscheen in Mersin Gazetesi van 23 maart 2026. Volgens het bericht, dat was gebaseerd op informatie van de provinciale directie Cultuur en Toerisme van Mersin, startte het ministerie van Cultuur en Toerisme een nieuwe toewijzingsprocedure nadat de toewijzingen aan bedrijven die hun verplichtingen niet waren nagekomen, waren ingetrokken.
Het bericht meldde dat voor elf percelen in het gebied opnieuw investeerders werden gezocht en dat de procedures voor het verkrijgen van toewijzingsrechten voor twee bedrijven de laatste fase hadden bereikt. De verwachting was dat de bedrijven na afronding van de officiële procedures met de bouw zouden beginnen.
Zo kwam het kustgebied, dat jarenlang vooral in het nieuws was vanwege vertraagde investeringen, opnieuw ter sprake door de zoektocht naar investeerders en de toewijzingsprocedures. Volgens het bericht lag ook een voorstel op tafel om het gebied onder de aandacht te brengen van de kamers van industrie en koophandel in İstanbul, Ankara en İzmir, met het doel geschikte investeerders aan te trekken.
Deze informatie over de nieuwe toewijzingsprocedure bevat nog geen definitieve datum voor het begin van de bouw. Zij laat wel zien dat de zoektocht naar investeerders doorgaat en dat de procedures voor twee bedrijven vorderen. De in het bericht uitgesproken verwachting is dat na afronding van deze procedures de bouw in het gebied zal beginnen.
DE LUCHTHAVEN IS OPEN NU DE VERBINDING MET HET TOERISME
De internationale luchthaven Çukurova heeft Mersin beter met de wereld verbonden. De verwachting is nu dat deze betere bereikbaarheid leidt tot meer overnachtingen en toeristische inkomsten voor de stad.
Ik zal de discussies over de luchthaven uit mijn artikel van 2020 hier niet opnieuw openen. De werkelijkheid van vandaag is anders: de internationale luchthaven Çukurova werd op 10 augustus 2024 geopend en de volgende dag begonnen de vluchten. Voor de luchtverbindingen van Mersin en de hele regio Çukurova brak een nieuw tijdperk aan.
Volgens de verklaring van het ministerie van Transport en Infrastructuur bij het tweejarig bestaan had de luchthaven in twee jaar tijd meer dan 10,57 miljoen passagiers verwerkt. Dat laat zien hoe groot de vervoersbehoefte in de regio is. Dit totaal mag echter niet worden gelezen als het aantal buitenlandse toeristen dat voor een vakantie naar Mersin komt. De luchthaven bedient ook reizigers met andere reisdoelen en bestemmingen.
Voor Mersin is het zaak deze vervoersmogelijkheden te verbinden met een boekbaar toeristisch aanbod. Alleen de beschikbaarheid van een vliegticket is niet voldoende. Nodig zijn betrouwbare transfers van de luchthaven naar het hotel, accommodatie die touroperators kunnen verkopen, geregelde excursies en promotie die dit alles samenbrengt.
HOGESNELHEIDSLIJN MERSİN–ADANA STREEFJAAR 2027
De werkzaamheden aan de hogesnelheidslijn Mersin–Adana gaan door. De voltooiing van dit traject wordt nagestreefd voor 2027. De spoorverbinding moet ook het toerisme in de regio ondersteunen.
Ook aan het spoor wordt hard gewerkt. Volgens de verklaring van het ministerie van 2 november 2026 wordt de hogesnelheidslijn Mersin–Adana–Osmaniye–Gaziantep aangelegd over een traject van 312,5 kilometer. Na voltooiing moet de reistijd tussen Mersin en Gaziantep dalen tot twee uur en vijftien minuten.
In dezelfde verklaring staat dat de werkzaamheden aan het deel Mersin–Adana voor 84,72 procent zijn gevorderd en dat men ernaar streeft dit deel in 2027 te voltooien. De hogesnelheidslijn is dus nog niet volledig gereed en biedt deze reistijden vandaag nog niet. De lijn in aanbouw is een belangrijke investering die na voltooiing de bereikbaarheid van de toeristische centra van Mersin kan verbeteren.
De werkzaamheden aan de luchthavenverbinding en langs het traject zijn waardevol voor de toekomst van het vervoer. Maar ook de spoorinvestering zal niet vanzelf toeristisch resultaat opleveren. Er moet worden nagedacht over de verbindingen tussen het station, het stadscentrum, de accommodaties en de bezienswaardigheden. De reis van een bezoeker eindigt niet in de terminal of op het perron.
Er ligt inmiddels dus een sterkere basis op het gebied van vervoer. Juist daardoor wordt ook de noodzaak van het toerismebeleid waarop Olcar al jaren aandringt, duidelijker: er moet een samenhangend aanbod komen dat mensen die via deze nieuwe toegangspoorten arriveren, uitnodigt om in Mersin te blijven en de stad te beleven.
MERSİN MOET NIET WACHTEN OP TOERISTEN DIE ELDERS GEEN PLAATS VINDEN
Wanneer we over Mersin vertellen, noemen we steeds hetzelfde rijtje: we hebben de zee, geschiedenis, een eigen keuken en hoogvlakten. Dat klopt allemaal. Voor een bezoeker telt echter hoe deze rijkdommen worden omgezet in een reiservaring. De toeristische ambities van de stad moeten meer bieden dan mooie foto’s in een brochure.
Een gezicht op de kust van de stad Mersin. Stadsleven, kust, lokale keuken en culturele bezoeken kunnen binnen één reisprogramma worden samengebracht.
Het historische en religieuze erfgoed van Tarsus, de historische locaties rond Kızkalesi, de kustplaatsen en het leven op de hoogvlakten van het Taurusgebergte bieden bezoekers met uiteenlopende interesses mogelijkheden die elkaar aanvullen.
Tantuni, cezerye, kerebiç en streekproducten geven de reis ook aan tafel een vervolg. In plaats van ze alleen op te sommen, moeten we er programma’s van maken met duidelijk vervoer, een vastgestelde duur en omschreven dienstverlening.
Ik wil in het bijzonder de aandacht vestigen op deze woorden van Olcar: ‘Mersin moet niet afwachten tot de vraag vanzelf overloopt wanneer andere bestemmingen vol zitten. De stad moet een sterke, zelfstandige bestemming worden waarvoor bezoekers bewust kiezen.’ Deze benadering vraagt erom dat de stad haar eigen aantrekkingskracht en rechtstreekse vraag ontwikkelt.
Het is ook belangrijk dat een bredere groep van het toerisme profiteert. Naast grote voorzieningen moeten ook kleine hotels, gidsen, restaurants, producenten en lokale ondernemingen erbij worden betrokken. Voor mij is het toeristische succes van Mersin waardevol naarmate het doorwerkt in het leven van de inwoners.
Daarbij hoort onlosmakelijk de bescherming van de kust en het historische erfgoed. Als de natuurlijke en culturele waarden waarvoor de toerist komt, worden aangetast, verzwakt ook de rijkdom waarop de investering berust. Mersin moet zich ten doel stellen zijn waarden te beschermen en tegelijk betere dienstverlening en een langer toeristisch seizoen te realiseren, in plaats van iedere open plek te bebouwen.
DE INZET VAN ÉÉN PERSOON MOET HET BELEID VAN EEN STAD WORDEN
Het werk dat in het verleden onder de vlag van het Toerismeplatform van Mersin werd verricht, is een ervaring waaraan Olcar vandaag vaak herinnert. Hij vertelt dat samenwerking op gebieden als cruisetoerisme, regionale luchtvaart en culturele en religieuze reizen resultaat kan opleveren. Ook in mijn artikel over de beurs in Utrecht van jaren geleden kwamen Olcars inspanningen op deze terreinen en Zijn wens tot continuïteit al aan bod.
Er ligt dus geen pas ontdekt probleem op tafel. Er is een tekortkoming die al jaren bekend is: ervoor zorgen dat eenmaal begonnen werk wordt voortgezet, ook wanneer personen en bestuursperioden veranderen. Voorkomen dat een doel dat tijdens een bijeenkomst enthousiast wordt omarmd, in de volgende periode geen eigenaar meer heeft.
Blijvend resultaat in het toerisme vraagt om een gezamenlijke benadering van het dagelijks leven in de stad en de dienstverlening aan bezoekers.
Mijn voorstel op basis van dit dossier is een gezamenlijke werkwijze waarin verantwoordelijkheden en tijdpad zichtbaar zijn. Overheidsinstanties, gemeenten, kamers van koophandel en andere beroepskamers, TÜRSAB, investeerders en universiteiten kunnen elk een deel van hetzelfde doel op zich nemen. Maar zolang niet duidelijk is wie wat doet, blijft de belofte van samenwerking in de lucht hangen.
De voortgang van de investeringen in Kazanlı–Tarsus moet openbaar worden gemaakt; vervoersinvesteringen moeten worden gekoppeld aan verblijfs- en excursieprogramma’s; de vraag die promotie oplevert, moet worden gevolgd. De resultaten moeten worden beoordeeld aan de hand van gegevens als overnachtingen, seizoensduur, bezoekerstevredenheid en lokale inkomsten. Dat zijn de concrete verwachtingen die ik als journalist naar voren breng.
Wanneer ik over Numan Olcar vertel, wil ik Hem niet neerzetten als een held die ieder probleem alleen kan oplossen. De waarde van Zijn strijd ligt erin dat Hij de behoeften van Mersin al jaren op de agenda houdt. Het antwoord op die inspanning moet zijn dat dezelfde last niet op de schouders van slechts enkele vrijwilligers blijft rusten.
Na jaren van vertraagde investeringen biedt het feit dat er nu opnieuw over toewijzingsprocedures en de zoektocht naar investeerders wordt gesproken, een nieuwe kans om de stappen te zetten waarop Mersin wacht. Ook de jarenlange inspanningen van Numan Olcar voor promotie en samenwerking vormen daarbij een waardevolle basis. Gebruikmaken van de ervaring van mensen zoals Hij, die de toeristische mogelijkheden van de stad en de behoeften van de sector goed kennen, kan de komende stappen versterken. De inwoners van Mersin hopen dat de voorbereidingen ditmaal uitmonden in voorzieningen, werkgelegenheid en inkomsten die ook hen bereiken.
Wij kennen allemaal de schoonheid van Mersin. Nu willen wij resultaten zien die deze schoonheid beschermen en tegelijk omzetten in werk, productie, overnachtingen en blijvende toeristische inkomsten. Gehoor geven aan Olcars waarschuwing mag niet beperkt blijven tot waardering voor Hem. Het moet betekenis krijgen door het werk dat voor Mersin is begonnen, af te maken.
BEVRIENDE NIEUWSSITES BRENGEN MIJN ARTIKELEN BIJ MILJOENEN LEZERS…
Bir yanıt yazın