Parlamentoda, “iftar molası” aşırı Hıristiyanlar tarafından eleştirildi. Bu eleştirilere Doğukan Ergin ve Stefan van Baarle cevap verdi.

İki gün önce, “Yabancı anne ve çocuğuna ikamet izni için sahte babalık” haberi ile yaygara koparan
De Telegraaf şimdi de sahneye çıktı.

(Haberin Hollandacası en altta.
De Nederlandse versie staat onderaan)

 

İlhan KARAÇAY yazdı:

Bazı tartışmalar vardır ki, doğal akışında birkaç gün konuşulur ve sonra yerini başka gündemlere bırakır. Fakat bazen bir gazete ortaya çıkar ve sönmeye yüz tutmuş bir tartışmanın közlerini yeniden harlamaya çalışır. İşte, Hollanda De Telegraaf gazetesinin yaptığı da tam olarak budur.

Parlamentoda yaşanan şey son derece basitti. Ramazan ayı nedeniyle oruç tutan bazı milletvekillerinin iftar saatine denk gelen oturum sırasında kısa bir mola verilmesi önerildi. Tartışılan konu buydu. Yani ne parlamentoda bir dini tören yapılacaktı ne de devlet bir dini ritüelin parçası olacaktı. Sadece akşam saatine denk gelen bir oturumda kısa bir ara verilmesi gündeme gelmişti.

Parlamentoda bu tartışmaya cevap veren isimler de oldu. DENK Partisi milletvekili Doğukan Ergin, meselenin büyütülmesini sert sözlerle eleştirdi. Ergin’e göre istenen şey yalnızca mevcut aranın birkaç dakika öne çekilmesiydi. Bunun üzerinden koparılan fırtına ise tamamen gereksizdi. Ergin bu tartışmanın parlamentoya yakışmadığını ve kaba bir siyaset tarzının ürünü olduğunu ifade etti.

Ergin’in dikkat çektiği bir başka nokta ise, Hollanda’da zaten var olan uygulamalardı. Parlamento Noel döneminde haftalarca tatil yapabiliyor. Parlamentoda Noel etkinlikleri yapılabiliyor, Chanoeka (Yahudi Bayramı Hanuka) kutlamaları düzenlenebiliyor. Ama söz konusu Ramazan olunca bir anda kıyamet kopuyor. Ergin, birkaç dakikalık bir iftar molasının bu kadar büyütülmesini anlamanın mümkün olmadığını söyledi.

Bu noktada insan sormadan edemiyor. Hollanda Parlamentosu’nda Noel etkinlikleri yapılabiliyor. Yahudi toplumunun Hanuka kutlamaları düzenlenebiliyor. Bu etkinlikler kimsenin dikkatini çekmiyor, kimse bunu devletin tarafsızlığına aykırı saymıyor. Ama söz konusu Ramazan olunca ve sadece birkaç dakikalık bir iftar molası gündeme gelince bir anda kıyamet koparılıyor. İşte tam da burada mesele ortaya çıkıyor. Tartışma bir mola meselesi olmaktan çıkıyor ve bazı çevrelerin Müslümanlara yönelik hassasiyetini gösteren bir turnusol kâğıdına dönüşüyor.

DENK lideri Stephan van Baarle de benzer bir değerlendirme yaptı. Van Baarle’ye göre burada söz konusu olan şey dini bir dayatma değil, basit bir karşılıklı saygı meselesidir. Hollanda toplumunda farklı inançlara sahip insanlar birlikte yaşamaktadır ve bu gerçek artık tartışma konusu değildir. Böyle bir toplumda bazen küçük jestler yapmak, birbirinin inancına anlayış göstermek toplumsal hayatın doğal bir parçasıdır. Van Baarle bu nedenle birkaç dakikalık bir iftar molasının büyütülmesini anlamsız buldu ve bunun üzerinden “İslamlaşma” gibi kavramlar üretmenin gerçeği yansıtmadığını ifade etti.

                          …VE YİNE
                 

De Telegraaf gazetesi bu konuyu adeta Hollanda’nın laik düzeni tehdit altındaymış gibi sunmayı tercih etti.
Tartışma yavaş yavaş sönmeye başlarken gazete bu kez sayfalarını dinci çizgisi ile bilinen SGP partisinin iki milletvekiline açtı.

                     
Diederik van Dijk ve André Flach’ın kaleme aldığı, parlamentodaki kısa iftar molasını hedef alan yazı, sanki ülkede büyük bir kriz yaşanıyormuş gibi sunuldu.

Gazetenin sayfalarında SGP milletvekilleri, parlamentodaki iftar molasını, “İslamlaşma” ve “İslami hâkimiyet” gibi kavramlarla anlatmaya çalıştı.
Oysa Hollanda toplumunun gerçekleri ile bu söylem arasında büyük bir mesafe vardır.

Hollanda’da yıllardır farklı dinlere ve kültürlere sahip insanlar birlikte yaşamaktadır. Bu ülkenin tarihinde Yahudi geleneği de vardır, Hıristiyan geleneği de vardır ve artık Müslüman vatandaşların varlığı da inkâr edilemez bir gerçektir.
Bu gerçeği görmezden gelerek birkaç dakikalık bir parlamenter molayı, ideolojik bir kavganın malzemesi hâline getirmek topluma bir şey kazandırmaz. Tam tersine, gereksiz kutuplaşmalar üretir.

Aslında bu tartışmada dikkat çekici olan şey parlamentodaki kısa bir mola değildir.
Dikkat çekici olan şey, bazı çevrelerin her fırsatta İslam üzerinden bir korku atmosferi üretmeye çalışmasıdır.
Medyanın görevi toplumu bilgilendirmektir. Fakat bazen bazı gazeteler bu görevin ötesine geçerek gündem üretmeye çalışır. De Telegraaf’ın bu konuda uzun yıllardır izlediği yayın çizgisi biliniyor.

Bir süre önce göçmenler üzerinden yürütülen tartışmalar, ardından entegrasyon meseleleri ve şimdi de iftar molası üzerinden koparılan fırtına, bu yayın çizgisinin yeni örnekleri olarak karşımıza çıkıyor.
Oysa Hollanda toplumu bu tartışmalardan çok daha olgun bir noktadadır.
Bu ülkede insanlar farklı inançlara sahip olabilir. Farklı kültürlerden gelebilir. Fakat birlikte yaşama kültürü bu ülkenin en güçlü taraflarından biridir.

Birkaç dakikalık bir iftar molasından bir “tehdit” üretmeye çalışmak ise bu gerçeği değiştirmez.
Aksine, toplumun büyük çoğunluğu bu tür tartışmaların yapay olduğunu çok iyi görmektedir.
Bazen bir gazete gündemi belirlediğini zanneder. Fakat toplum her zaman kendi sağduyusu ile gerçeği ayırt etmeyi bilir.

Ve gerçek şudur: Bir parlamentoda birkaç dakikalık bir mola verilmesi ne bir ülkenin kimliğini değiştirir ne de bir toplumun değerlerini ortadan kaldırır.
Ama bazı gazetelerin bu tür tartışmaları büyüterek yeni bir gündem üretmeye çalıştığı gerçeğini de görmezden gelmek mümkün değildir.
De Telegraaf’ın yaptığı tam olarak budur.

Sonuç olarak, ortada büyütülecek bir mesele yoktur. Bir parlamentoda birkaç dakikalık bir mola verilmesi ne ülkenin kimliğini değiştirir ne de devletin tarafsızlığını ortadan kaldırır. Ama bu küçük konunun bazı gazeteler tarafından büyütülerek toplumsal bir tehdit gibi sunulması, asıl tartışılması gereken noktayı ortaya koyuyor.

Hollanda yıllardır farklı inançların ve kültürlerin bir arada yaşadığı bir ülkedir. Bu gerçek değişmeyecektir. Değişmeyen bir başka gerçek daha vardır: Bazı çevreler zaman zaman bu birlikte yaşama gerçeğini kabul etmek yerine korku üretmeyi tercih ediyor. Fakat toplumların gücü korkudan değil, sağduyudan gelir. Hollanda toplumunun sağduyusu ise bu tür yapay tartışmaların ötesini görecek kadar güçlüdür.

                                     ********************

DE TELEGRAAF WEER OP HET TONEEL: VAN EEN IFTARPAUZE WORDT EEN “DREIGING” GEMAAKT…

In het parlement werd een “iftarpauze” bekritiseerd door streng christelijke kringen. Op deze kritiek reageerden Doğukan Ergin en Stephan van Baarle.

Twee dagen geleden zorgde De Telegraaf voor veel ophef met het bericht over “valse vaderschapsverklaring voor verblijfsvergunning van buitenlandse moeder en kind”. Nu staat dezelfde krant opnieuw op het toneel.

İlhan KARAÇAY schreef:

Sommige discussies worden een paar dagen besproken en verdwijnen daarna vanzelf naar de achtergrond wanneer nieuwe onderwerpen op de agenda komen. Maar soms verschijnt er een krant die probeert de bijna gedoofde sintels van een discussie opnieuw aan te wakkeren. Precies dat is wat de Nederlandse krant De Telegraaf nu heeft gedaan.

Wat er in het parlement gebeurde was eigenlijk heel eenvoudig. Omdat het ramadan is en sommige Kamerleden vasten, werd voorgesteld om tijdens een vergadering die samenvalt met het tijdstip van de iftar een korte pauze in te lassen. Daar ging de discussie over. Met andere woorden, er zou geen religieuze ceremonie in het parlement plaatsvinden en de staat zou ook geen onderdeel worden van een religieus ritueel. Het ging slechts om een korte onderbreking tijdens een avondvergadering.

     
In het parlement kwamen er ook reacties op deze discussie. DENK Kamerlid Doğukan Ergin bekritiseerde in scherpe bewoordingen het feit dat deze kwestie zo werd opgeblazen. Volgens Ergin ging het alleen om het enkele minuten vervroegen van een bestaande pauze. De storm die daarover ontstond was volgens hem volledig onnodig. Ergin stelde dat dit soort discussies het parlement niet past en dat het een voorbeeld is van een grove politieke stijl.

Ergin wees ook op een ander punt. In Nederland bestaan al vergelijkbare praktijken. Het parlement kan tijdens de kerstperiode wekenlang met reces gaan. In het parlement worden kerstactiviteiten georganiseerd en er worden ook Chanoeka vieringen gehouden. Maar zodra het om de ramadan gaat ontstaat er plotseling een enorme ophef. Volgens Ergin is het moeilijk te begrijpen waarom een iftarpauze van enkele minuten zo wordt uitvergroot.

Op dit punt kan men het nauwelijks nalaten om een vraag te stellen. In het Nederlandse parlement kunnen kerstactiviteiten plaatsvinden. Er kunnen ook Chanoeka vieringen voor de Joodse gemeenschap worden georganiseerd. Deze activiteiten trekken nauwelijks aandacht en niemand beschouwt ze als strijdig met de neutraliteit van de staat. Maar wanneer het om de ramadan gaat en slechts een iftarpauze van enkele minuten wordt voorgesteld ontstaat er plotseling grote commotie. Juist hier wordt duidelijk waar het werkelijk om gaat. De discussie gaat niet meer over een pauze maar verandert in een lakmoesproef die laat zien hoe gevoelig sommige kringen reageren wanneer het over moslims gaat.

DENK leider Stephan van Baarle gaf een vergelijkbare beoordeling. Volgens Van Baarle gaat het hier niet om een religieuze oplegging maar om een eenvoudige kwestie van wederzijds respect. In de Nederlandse samenleving leven mensen met verschillende overtuigingen samen en dat is allang geen onderwerp van discussie meer. In zo’n samenleving is het maken van kleine gebaren en het tonen van begrip voor elkaars geloof een natuurlijk onderdeel van het maatschappelijke leven. Van Baarle vond het daarom onzinnig dat een iftarpauze van enkele minuten zo wordt uitvergroot en stelde dat het gebruik van termen als “islamisering” in dit verband geen recht doet aan de werkelijkheid.

 

                    EN TOCH WEER
             

De Telegraaf koos ervoor om dit onderwerp te presenteren alsof de seculiere orde van Nederland in gevaar zou zijn.
Terwijl de discussie langzaam begon af te nemen, opende de krant dit keer haar pagina’s voor twee parlementariërs van de SGP partij die bekend staat om haar religieuze politieke lijn.

             

Het artikel van Diederik van Dijk en André Flach, waarin de korte iftarpauze in het parlement wordt bekritiseerd, werd gebracht alsof het land met een grote crisis te maken zou hebben.
Op de pagina’s van de krant probeerden de SGP Kamerleden de iftarpauze in het parlement te beschrijven met termen als “islamisering” en “islamitische dominantie”.
In werkelijkheid bestaat er een grote afstand tussen deze retoriek en de realiteit van de Nederlandse samenleving.

In Nederland leven al jarenlang mensen met verschillende religies en culturen samen. In de geschiedenis van dit land bestaat zowel een Joodse traditie als een christelijke traditie en inmiddels is ook de aanwezigheid van moslimburgers een onmiskenbare realiteit.
Door deze werkelijkheid te negeren en een parlementaire pauze van enkele minuten tot materiaal voor een ideologische strijd te maken wint de samenleving niets. Integendeel, het creëert onnodige polarisatie.

Wat in deze discussie eigenlijk opvalt is niet de korte pauze in het parlement.
Wat opvalt is dat sommige kringen bij elke gelegenheid proberen een sfeer van angst rond de islam te creëren.

De taak van de media is om de samenleving te informeren. Maar soms gaan sommige kranten verder dan die taak en proberen zij zelf een agenda te creëren. De redactionele lijn die De Telegraaf al jarenlang volgt op dit terrein is bekend.

Eerder zagen we discussies rond migranten, daarna debatten over integratie en nu opnieuw een storm die wordt opgestoken rond een iftarpauze. Dit zijn nieuwe voorbeelden van dezelfde journalistieke lijn.

De Nederlandse samenleving staat echter op een veel volwassener punt dan deze discussies doen vermoeden.
In dit land kunnen mensen verschillende religies hebben. Ze kunnen uit verschillende culturen komen. Maar de cultuur van samenleven is een van de sterkste kenmerken van dit land.

Proberen om van een iftarpauze van enkele minuten een “dreiging” te maken verandert die werkelijkheid niet.
Integendeel, een groot deel van de samenleving ziet heel goed dat dit soort discussies kunstmatig worden opgeblazen.
Soms denkt een krant dat zij de agenda bepaalt. Maar de samenleving weet met haar gezond verstand altijd het verschil te zien tussen werkelijkheid en overdrijving.

En de werkelijkheid is dit. Een pauze van enkele minuten in een parlement verandert niet de identiteit van een land en neemt ook de waarden van een samenleving niet weg.
Maar het is ook onmogelijk om te negeren dat sommige kranten dergelijke discussies uitvergroten om een nieuw debat te creëren.
Dat is precies wat De Telegraaf hier heeft gedaan.

Uiteindelijk is er geen kwestie die zo groot gemaakt hoeft te worden. Een pauze van enkele minuten in een parlement verandert noch de identiteit van een land noch de neutraliteit van de staat. Maar het feit dat zo’n klein onderwerp door sommige kranten wordt opgeblazen en gepresenteerd alsof het een maatschappelijke dreiging zou zijn laat juist zien waar de echte discussie ligt.

Nederland is al jarenlang een land waar verschillende geloven en culturen samenleven. Dat zal niet veranderen. Er is echter nog een andere werkelijkheid die ook niet verandert. Sommige kringen kiezen er soms voor om angst te creëren in plaats van deze realiteit van samenleven te accepteren. Maar de kracht van samenlevingen komt niet voort uit angst maar uit gezond verstand. En het gezonde verstand van de Nederlandse samenleving is sterk genoeg om door dit soort kunstmatige discussies heen te kijken.