Zoals elke jongeman heb ik mij altijd afgevraagd met wie ik later ga trouwen.
Uitgaande van de Turkse tradities, ligt het voor de hand wie dat zou gaan worden. Kom je echter uit een moderne stad als Mersin, dan ligt dat iets anders.
Ik had getrouwd kunnen zijn met een buurmeisje of familielid, maar dat is niet gebeurd.

Toen er huwelijkskandidaten waren, ben ik echter aan een wereldreis begonnen.
C:\Users\ILHAN\Desktop\Haziran'a girecek haberler\50.YIL.jpg

In oktober 1968, 10 maanden na mijn vertrek, ben ik in Nederland beland waar ik mijn toekomstige vrouw ben tegengekomen. Het daarop volgende jaar, augustus 1969 zijn wij in Mersin verloofd en in de zelfde plaats op 23 mei 1970 getrouwd.

Ons huwelijksgeluk werd bekroond met de geboortes van zoon Ruşen (1971) en dochter Vahide (1974). Dit ondanks de uitdagingen van een gemengd huwelijk. Tijdens het vele reizen vanwege mijn werk als journalist, heb ik mijn gezin altijd gemist als water in de woestijn.

Ons zilveren huwelijksjubileum hebben wij als een tweede bruiloft in Mersin gevierd. Ons gouden huwelijksjubileum hadden wij willen vieren met een boottocht door Amsterdam en later een groot feest in Mersin. Helaas is dit door het coronavirus nu niet mogelijk. De vele gelukwensen van familie, vrienden en bekenden maken echter veel goed.

Wij wensen iedereen veel gezondheid en hopen jullie te mogen ontmoeten op ons uitgestelde feest.

İlhan Karaçay

TAM 50 YIL ÖNCE BUGÜN EVLENMİŞTİK
(23 MAYIS 1970)

Her genç gibi ben de, ergenlik çağımda ‘Acaba kiminle evleneceğim’ diye düşünürdüm.
Yöre, anane ve görenekler dikkate alındığı zaman, kimin kiminle evlenme şansı olduğu kolayca tahmin edilebilir. Mersin gibi bir yerde yaşayanın ise, kiminle evleneceği, biraz daha zor tahmin edilir.
Ben de bir komşu kızı veya bir akraba ile evlendirilebilirdim. Ama öyle olmadı.
Evlenmek için adaylar varken, bir kuş gibi uçtuğum Mersin’den, dünya turu yaptıktan sonra Hollanda’ya kondum.

Kuş gibi indiğim Hollanda’da, cıvıl cıvıl kuşlar arasında, talih kuşum Jeanne’yi 10 ay sonra Ekim 1968’de buldum. Ağustos 1969’da Mersin’de nişanlandığım talih kuşum ile, 23 Mayıs 1970’te Mersin’de nikâhlandım.

23 Ocak 1971 doğumlu oğlum Ruşen ile, 17 Nisan 1974 doğumlu kızım Vahide’ye fedakâr ve vefakârca analık yapan eşim Jeanne ile, yabancı evliliğin zorluklarına rağmen çok mutlu bir yaşamımız oldu.

Gazetecilik gereği sık sık çıktığım seyahatlar sırasında,
‘Çöllerde su, kutuplarda yaz misali’ hep özlem duyardım talih kuşuma.

25’inci evlilik yıldönümümüzü, Mersin’de ikinci bir düğün ile kutlamıştık.
Bize göre, ‘Gümüş Yılı’ydı bu.

Bize göre, ‘Altın Yılı’, Amerikalılar’a göre, ‘Safir Yılı’ olan 50’nci evlilik yıldönümümüzü, Amsterdam’da bir gemi turu organizasyonu, ardından da Mersin’de yine bir düğün ile kutlama planları yapmıştık.
Ama ne yazık ki, gözle görünmeyen bir düşman (korona) buna imkân vermedi.
Biz de, sizden gelecek kutlama mesajları ile yetinmek zorunda kalacağız.

Tüm dostlara ve tanıdıklara sunmayı umut ettiğimiz büyük kutlama gününe kadar sağlıklı yaşayınız.

Bize kutlama mesajı gönderecek olan dostlarımıza şimdiden teşekkür ediyoruz.
İlhan Karaçay