Bugüne kadar milletvekili olmuş 25 Türk, Belediye Meclis üyesi olmuş 2000’i aşkın Türk, Bakan, Senatör ve Belediye Başkanı olmuş Türkler.

BUGÜN SİZLERE MİLLETVEKİLİ OLMUŞ 25 VE 3 SENATÖR TÜRK’Ü TANITIYORUM.

1960’larda umut dolu bavullarla başlayan yolculuk, bugün ülke yönetiminde söz sahibi bir kuşağa dönüştü. Bu tarihi değişimin bütün kilometre taşlarını araştırdım.

Bu dosya yalnızca siyasetçilerin biyografilerini anlatmıyor; Hollanda’daki Türk toplumunun eğitimle, emekle ve demokrasiyle yazdığı yarım asırlık başarı öyküsünü belgeliyor.

Farklı partiler, farklı görüşler… Ama aynı başarı hikâyesi. Hollanda siyasetine damga vuran Türk kökenli isimlerin bilinmeyen yönleri ilk kez bu kadar kapsamlı bir dosyada bir araya getirildi.

(Haberin Hollandacası en altta.
De Nederlandse versie staat onderaan)

İlhan KARAÇAY araştırdı ve yazdı:

1960’lı yılların başında umut dolu bavullarla Hollanda’ya gelen Türk işçileri, o günlerde yalnızca ekmek parasını kazanmayı ve ailelerine daha iyi bir gelecek hazırlamayı hayal ediyordu. Kim bilebilirdi ki o mütevazı umut yolculuğu, birkaç on yıl sonra önemli bir siyasi başarı hikâyesine dönüşecekti.

Fabrikalarda, tersanelerde ve temizlik işlerinde çalışan birinci kuşak işçilerin en büyük hayali çocuklarının iyi eğitim almasıydı. Bu kuşak büyük fedakârlıklarla çocuklarını okuttu ve topluma kazandırdı. O çocuklar Hollanda’yı kendi vatanları bildi. Eğitim aldılar, meslek sahibi oldular ve siyasetten bilime, kültürden kamu yönetimine kadar pek çok alanda başarıya ulaştılar.

Hollanda siyasetinde Türk kökenli temsilin belirgin biçimde ortaya çıkışı 1998 yılına uzanıyor.
O yıl iki isim aynı anda Temsilciler Meclisi’ne girdi. PvdA’dan Nebahat Albayrak ve VVD’den Fadime Örgü. Bu iki isim Hollanda siyasetinde yeni bir dönemin kapısını araladı.

1990’lı yılların sonundan itibaren Hollanda Parlamentosu’nda Türk kökenli milletvekillerinin sayısı giderek arttı. Liberal partilerden sosyal demokratlara, yeşillerden sosyalist partilere kadar geniş bir siyasi yelpazede temsil ortaya çıktı. Farklı siyasi partilerde görev yaptılar. Ancak ortak noktaları, Türkiye kökenli bir göçmen kuşağının çocukları olarak Hollanda demokrasisine katkı sunmalarıydı. Çalışma alanları farklıydı. Ancak eşitlik, adalet, fırsat eşitliği ve insan onuru gibi temel değerler, siyasetlerinin ortak paydasını oluşturuyordu.
Bugün geriye dönüp bakıldığında yaklaşık 27 yıl içinde Hollanda Parlamentosu’nda görev yapmış Türk kökenli siyasetçilerin sayısı 25’e ulaştı. Bu tablo göç tarihinin en dikkat çekici başarı hikâyelerinden biri olarak görülüyor. Bir zamanlar işçi olarak Hollanda’ya gelen bir kuşağın çocukları bugün yasa yapan, ülke politikalarını belirleyen ve toplumu yöneten kurumlarda görev alıyor.

Türk kökenli siyasetçiler yalnızca kendi topluluklarının değil tüm Hollanda toplumunun meselelerine sahip çıkan, çalışkan ve eğitimli bireyler olarak ülkenin siyasi yaşamında önemli bir yer edindiler. Bu gelişme aynı zamanda Hollanda toplumunun değişen ve çeşitlenen yapısının da bir göstergesi oldu.

Aşağıda yer alan liste, Hollanda Parlamentosu’nda görev yapmış ya da hâlen görevde bulunan Türkiye kökenli siyasetçilerin bir dökümüdür. Her biri göçle başlayan bir yolculuğun, emeğin ve eğitimin temsilcisidir.

Son yıllarda dikkat çeken bir gelişme ise büyük siyasi partilerin aday listelerinde Türk kökenli isimlerin sayısının giderek azalmasıdır. Bir dönem farklı partilerde geniş bir temsil görülürken bugün bu tablo daha sınırlı bir görünüm sergilemektedir.

Buna karşılık siyasette yeni arayışlar da ortaya çıkmaktadır. Göçmen kökenli seçmenlerin yeterince temsil edilmediğini düşünen bazı çevreler yeni siyasi hareketler kurma girişiminde bulunuyor. PvdA’dan ayrılan Tunahan Kuzu ve Selçuk Öztürk tarafından kurulan DENK Partisi, bu arayışın en dikkat çekici örneklerinden biri oldu.

Bugün Hollanda siyasetinde benzer tartışmalar yeniden gündeme gelmektedir. Türk kökenli seçmenlerin temsilinin nasıl sağlanacağı ve yeni siyasi oluşumların ortaya çıkıp çıkmayacağı önümüzdeki yılların önemli konularından biri olmaya aday görünüyor.

Bir zamanlar işçi olarak Hollanda’ya gelen bir kuşağın çocukları bugün parlamentoda yer alıyor. Bu temsil hikâyesi henüz tamamlanmış değildir. Hollanda siyasetinde Türk kökenli isimlerin rolü önümüzdeki yıllarda da gelişmeye ve tartışılmaya devam edecektir.

İŞTE, HOLLANDA DEMOKRASİSİNE İMZA ATAN TÜRK KÖKENLİLERİN TAM LİSTESİ

TEMSİLCİLER MECLİSİ MİLLETVEKİLLİĞİ (Tweede Kamer)

Nebahat Albayrak: PvdA, 1998–2007, 2010–2012; Adalet’ten Sorumlu Devlet Bakanı.
Fadime Örgü: VVD, 1998–2002, 2003–2006.
Coşkun Çörüz: CDA, 2001–2012.
Nihat Eski: CDA, 2002–2010.
Fatma Koşer Kaya: D66, 2004–2010 ve 2015–2017.
Nevin Özütok: GroenLinks, 2006 -2009 ve 2017–2021.
Sadet Karabulut: SP, 2006–2021.
Keklik Yücel: PvdA, 2010 -2017.
Sultan Günal-Gezer: PvdA, 2012–2017.
Metin Çelik: PvdA, 2010–2012.
Yasemin Çegerek: PvdA, 2013–2017.
Cem Laçin: SP, 2017–2021.
Zihni Özdi: GroenLinks, 2017–2019.
Tunahan Kuzu: PvdA, 2012–2014 (2014’te PvdA’dan ayrılıp DENK’i kurdu).
Selçuk Öztürk: PvdA, 2012–2014 ( 2014’te PvdA’dan ayrılıp DENK’i kurdu)
Dilan Yeşilgöz-Zegerius: VVD, 2017–Adalet Bakanı ve şimdi siyasi lider.).
Mahir Alkaya: SP, 2018–2023.
Hülya Kat: D66, 2021–2023.
Nilüfer Gündoğan: Volt Partsisi, sonra da bağımsız 2021–2023.
Songül Mutluer: PvdA (şimdi GL-PvdA fraksiyonu) 2022–günümüzde
İsa Kahraman: NSC Partisi 2023-2025
Doğukan Ergin: DENK Partisi 2023-günümüzde
Etkin Armut: CDA 2025 günümüzde
Ulaş Köse: D66 2025 günümüzde
…ve tabii ki Günay Uslu: Kültür ve Sanat’tan Sorumlu Devlet Bakanı -D66

GÜNAY USLU: KÜLTÜR VE MEDYA DEVLET BAKANI:

Hollanda’da tanınan Türk kökenli kültür sanat uzmanı ve iş insanı Günay Uslu, bugüne kadar üstlendiği önemli görevlerle dikkat çekmeye devam ediyor.

10 Ocak 2022 – 1 Aralık 2023 arasında Hollanda hükümetinde Kültür ve Medya’dan sorumlu Devlet Bakanı olduktan sonra, ülkenin en büyük turizm şirketlerinden biri olan Corendon’un CEO’su olarak iş dünyasında da öne çıkmıştı.

Bir insanın hayat hikâyesi, sadece başarı listeleriyle ölçülmez. O kişinin yürüdüğü yollar, aşındırdığı eşikler, karşılaştığı engeller ve bu engeller karşısında yüzünden eksik etmediği gülümseme çok daha derin bir anlatıdır. Günay Uslu, işte böyle bir anlatının başkahramanıdır.

Hollanda’nın soğuk sabahlarında, göçmen bir ailenin çocuğu olarak başlayan bu hikâye, sıcak bir Anadolu evinin disipliniyle, Batı Avrupa üniversitelerinin entelektüel derinliğiyle ve kıtalar ötesi kültürel etkileşimle örülmüştür.

Günay Uslu, her şeyden önce bir kültür köprüsüdür.
Doğu ile Batı arasında, akademiyle halk arasında, tarih ile gelecek arasında…
Bir yanında Osmanlı arşivlerinden çıkan tozlu belgeler, öte yanında Amsterdam müzelerinde sergilenen çağdaş sanat eserleri.
Bir sabahını radyo mikrofonlarında Mozart’ın “Türk Müziği Sevgisi”ni anlatmakla geçirirken, akşamını Corendon’un otel yatırımlarıyla ilgili toplantılarda tamamlar.

Günay Uslu sadece görev alan değil, görev tanımını yeniden yazan bir lider. Akademi, siyaset, kültür, medya ve iş dünyası… Bu alanların her birinde ayrı ayrı değil, bir bütün olarak var olmayı başarmış bir kadın. Gülümsediğinde yalnızca yüzü değil, tarihi de aydınlatıyor.

NEDEN EN BAŞARILI?
Çünkü kariyerindeki her adımı tesadüf değil, bilinçli tercihlerle inşa etti. Kültür tarihçiliğinden akademisyenliğe, girişimcilikten siyasetçiliğe kadar pek çok alanda kalıcı katkılar sundu. Hollanda Kültür ve Medya Bakanlığı görevini sadece siyasi bir pozisyon olarak değil, içerik ve vizyon üreten bir platform olarak değerlendirdi.

NEDEN EN SEMPATİK?

Günay Uslu, zamanın Başbakanı Rutte ile görüşürken de kahkahasını atıyordu…

Çünkü tüm bu başarılarına rağmen ulaşılmaz bir figür olmadı. Gülümsediğinde samimiyet, konuştuğunda paylaşma arzusu hissedilir. Sert siyaset ortamlarında bile nezaketini koruyan, entelektüel üstünlüğünü kibire dönüştürmeyen, kararlılıkla zarafeti dengeleyen nadir isimlerden biri.

Ata Uslu’nun kızı, Atilay Uslu’nun kardeşi ama her şeyden önce: Günay Uslu’dur. O, yalnızca Türk toplumunun değil, Hollanda’nın da kıymetli bir yüzüdür.

GÜNAY USLU’NUN BUGÜNE KADAR YAPTIĞI İŞLER VE ATANDIĞI POZİSYONLAR

Kendisinden sitayişe söz ettiğim Günay Uslu için, hiç de abartı yapmadığımın katınına, aşağıdakileri okuduktan sonra siz de ikna olacaksınız.

Bakınız Günay Uslu’nun, hiç kimseye nasip olmayacak geçmişine:

İlkokul: Hollanda’da göçmen bir ailenin çocuğu olarak ilkokulu tamamladı.
Ortaokul – Lise: Hollanda’da eğitimine devam ederek üniversiteye hazırlandı.
1993: Amsterdam Yüksekokulu’nda Tarih öğretmenliği propaedeutic diploması.
1996: Amsterdam Üniversitesi’nde Hollanda Hukuku propaedeutic diploması.
2000’li yıllar: Amsterdam Üniversitesi’nde Kültür Bilimi ve Avrupa Kültür Tarihi alanlarında yüksek lisans (MA).
2015: Amsterdam Üniversitesi’nde doktora (Osmanlı İmparatorluğu’nda Kültür Politikaları üzerine).

Akademik görevler:
*Amsterdam Üniversitesi’nde kültür ve tarih araştırmacısı.
*Leiden Üniversitesi’nde Hoşgörü Kürsüsü’nde görev.

Kültürel ve sanatsal kurumlar:

*Amsterdam Eye Film Müzesi Konseyi Başkanı.
*Lahey’deki Maurits Müzesi Danışma Kurulu Üyesi.
*Rembrand Derneği Danışma Kurulu Üyesi.
*Allard Pierson Danışma Kurulu Üyesi.
*NIOD Vakfı Yönetim Kurulu Üyesi.

İş dünyası:
*Corendon Turizm Grubu’nda çeşitli dönemlerde yöneticilik.
*Corendon Yan Vakfı Başkanlığı.
*2023 itibarıyla Corendon CEO’su.

Siyaset:
10 Ocak 2022 – 1 Aralık 2023 arasında Hollanda hükümetinde Kültür ve Medya’dan sorumlu Devlet Bakanı.

Kültürel görevler:
*2025 Boekenbon Edebiyat Ödülü Jüri Başkanlığı.

Son görev:
*2025 itibarıyla Hollanda Film Festivali Denetim Kurulu Başkanlığı.

FADİME ÖRGÜ – VVD (1998–2002, 2003–2006)

Karaman doğumlu Fadime Örgü, Hollanda’ya işçi olarak gelen bir ailenin çocuğu olarak büyüdü. Eğitimini Amsterdam Üniversitesi’nde tamamladıktan sonra medya ve kültür alanlarında çalıştı. 1998’de liberal VVD partisinden milletvekili seçilerek parlamentoya giren ilk Türkiyeli kadınlardan biri oldu.

Milletvekilliği süresince özellikle medya politikaları, yayıncılık reformu ve kamu fonlarının şeffaf kullanımı üzerinde durdu. 2002’de kamu yayıncılığına ilişkin cesur çıkışlarıyla dikkat çekti. “Hollanda yayıncılığı toplumun çeşitliliğini yansıtmalıdır” diyerek verdiği önergeler, dönemin basın tartışmalarına damga vurdu.

Parlamentodan ayrıldıktan sonra Fadime Örgü’ye önemli görevler verildi. Amsterdam’daki bir iskân kooperatifinin yönetim kurulu başkanlığına getirildi, Hollanda Voleybol Federasyonu yönetiminde görev aldı ve daha sonra Surinam Futbol Federasyonu’nun Avrupa temsilciliğine seçildi. Bugün hâlâ kamu yönetimi ve spor diplomasisi alanında aktif bir isim olarak anılıyor.

NEBAHAT ALBAYRAK – PvdA (1998–2007, 2010–2012)

Şarkışla doğumlu Nebahat Albayrak, Hollanda’da hukuk eğitimi aldı ve kısa sürede PvdA saflarında yükseldi. 1998’de parlamentoya giren Albayrak, göç, entegrasyon ve adalet politikaları konularında etkili oldu.

2007–2010 yılları arasında Adalet Devlet Sekreterliği görevine getirildi. Bu dönemde, Hollanda kamuoyunda çok tartışılan “asielpardon” (iltica affı) yasasını hayata geçirdi; on binlerce belgesiz göçmenin yasal statüye kavuşmasını sağladı. Bu hamle hem insancıl hem de siyasi açıdan cesur bir adımdı.

Siyasetten ayrıldıktan sonra, Albayrak özel sektörde büyük bir kariyer yaptı. Önce Shell’in üst düzey yönetim kadrosuna katıldı, daha sonra Fortum enerji şirketinin yönetim kuruluna geçti. Bugün uluslararası enerji çevrelerinde tanınan bir yönetici olarak görev yapıyor.
Kamu yönetimindeki deneyimini uluslararası şirket yönetimine başarıyla taşıyan isimlerden biri olarak gösteriliyor.

COŞKUN ÇÖRÜZ – CDA (2001–2012)

Samsun’un Salıpazarı ilçesinde doğan Coşkun Çörüz, hukuk eğitimi alarak uzun süre avukatlık yaptı. 2001’de Hristiyan Demokrat Parti (CDA) listesinden parlamentoya girdi.

Hollanda siyasetinde uzun süre Hristiyan Demokratlar Partisi’nde milletvekilliği yapan Coşkun Çörüz, iki farklı tartışmanın merkezinde yer aldı. Bunlardan ilki 1915 olaylarının “soykırım” olarak adlandırılması konusunda, Hollanda parlamentosunda yürüyen ve Türk diasporası içinde de yankı uyandıran tartışmaydı.

İkincisi ise özellikle 2008 ile 2012 arasında yoğunlaşan “sorunlu gençler” konusunda, Fas kökenli gençlerle ilgili güvenlik ve ebeveyn sorumluluğu tartışmalarıydı. Aşağıda her iki başlığı, tarih ve kaynak göstererek, Çörüz’ün beyan ve tutumları ekseninde özetliyorum.

Ermeni soykırımı tartışmasındaki tutumu

Coşkun Çörüz’ün bu konudaki tutumu, 6 Ekim 2006 tarihinde Hollanda’nın Trouw gazetesinde Eildert Mulder imzasıyla yayımlanan bir röportajla netleşmişti.
Haberde, Çörüz şu ifadeleri kullanmıştı: “Hollanda toplumunda Ermeni soykırımı üzerine bir tartışma başlatmak istiyorum. 2004 yılında Hristiyan Birlik Partisi’nin önerisiyle Meclis’ten geçen ve 1915 olaylarını ‘soykırım’ olarak nitelendiren kararı herkesin kabul etmesi gerekir. Artık bu konuyu halka anlatmanın zamanı geldi.”

Çörüz, Türk toplumundaki en sert muhaliflere, özellikle de milliyetçi çevrelere ve Bozkurt’lara karşı bu görüşü savunmaya hazır olduğunu da belirtmişti: “Bu zor bir tartışma olacak. Ama hedefim, Türk toplumunun 2004’teki kararı içselleştirmesi” diyen Çörüz, daha önce “namus cinayetleri” konusundaki tabuların da zamanla yıkıldığını hatırlatarak benzer bir sürecin Ermeni meselesinde de yaşanabileceğini savunmuştu.

Çörüz’ün söyleşilerindeki “gerekirse en sert milliyetçilerle tartışırım” ve “müfredat, ders kitabı” vurguları, Hollanda Meclisi’nin çok yıllı çizgisiyle uyumludur.

Faslı gençler sorunu

Özellikle 2008 ile 2012 arasında gençlik şiddeti ile mücadelede sert tedbirler ve ebeveyn sorumluluğu ekseninde konumlanmasıdır. Bu eksen, Faslı gençler tartışması ile birleşince “ebeveynler de cezalandırılmalı” şeklindeki sert başlıklara ve haklı tepkilere yol açmıştır.

Topluca bakıldığında, Çörüz’ün çizgisi, partisinin o dönemdeki güvenlik ve düzen öncelikleri ile, Meclis’in 1915 olaylarına ilişkin kurumsal yaklaşımının kesişiminde şekillenmiştir. Bu nedenle hem diaspora içi kimlik tartışmalarını hem de ülke içi güvenlik gündemini aynı anda kesen, keskin ve tartışmalı bir portre ortaya çıkar.

Çörüz, Milletvekilliğinden ayrıldıktan sonra “altın yumurtalar” devreye girdi. Önce ‘Uluslararası Çocuk Kaçırma Merkezi’nin direktörlüğü’ne getirildi, ardından ‘Hollanda Arabulucular Federasyonu (MfN)’ başkanlığına seçildi. Bugün de hukuk ve insan hakları alanında danışmanlık yapmayı sürdürüyor.

NİHAT ESKİ – CDA (2002–2003, 2003–2006, 2009–2010)

Kastamonu’nun Tosya ilçesinde doğan Nihat Eski, 1970’li yıllarda Hollanda’ya gelen işçi kuşağının ikinci temsilcilerindendi. CDA içinde uzun yıllar sendika ve eğitim politikalarıyla ilgilendi.

Parlamentoya ilk kez 2002’de girdi. Eğitimde güvenlik, okul ortamında disiplin, öğretmenlerin statüsü ve gençlerin istihdamı konularında çok sayıda önerge sundu. Özellikle 2005’te “Okul Şiddeti ve Öğrenci Hakları” konulu girişimiyle dikkat çekti. 2009’da kısa bir aradan sonra yeniden Meclis’e döndü.

Milletvekilliğinden sonra Eski, sendikal hareketlerde ve kamu kurumlarında görev aldı. Uzun yıllar CNV Sendikası danışmanı olarak çalıştı. Halen yerel düzeyde toplumsal projelerde yer alıyor.

FATMA KOŞER KAYA – D66 (2004–2010, 2015–2017)

 

Samsun’un Çarşamba ilçesinde doğan Fatma Koşer Kaya, Utrecht Üniversitesi’nde hukuk eğitimi aldı. D66 partisinden parlamentoya girerek sosyal liberal çizginin dikkat çeken bir sesi oldu.

Mecliste sosyal güvenlik, emeklilik reformu ve adalet politikaları üzerine öneriler verdi. Dönemin “Finansal Sistem Araştırma Komisyonu”nda yer aldı. Çalışmaları, özellikle kadınların istihdamda güçlenmesi ve sosyal yardımların daha adil hale getirilmesi yönündeydi.

Milletvekilliğinden sonra kamu yönetimi sahnesinde yıldızı parladı. Önce Wassenaar Belediyesi’nde başkan yardımcısı (wethouder) oldu, ardından Amersfoort Belediyesi’nde aynı görevi sürdürdü. Bugün Hollanda’nın en önemli bağımsız denetim kurumlarından biri olan Tüketici ve Piyasalar Kurumu’nun (ACM) başkanlığını yürütüyor..

SADET KARABULUT – SP (2006–2021)

Aslen Dersimli bir ailenin çocuğu olan Sadet Karabulut, Hollanda’nın Dordrecht kentinde doğdu. Babası 1960’larda Hollanda’ya işçi olarak gelen ilk kuşaktan. Karabulut, Amsterdam Üniversitesi’nde sosyoloji eğitimi aldıktan sonra sendikacılığa yöneldi ve Sosyalist Parti (SP) saflarında siyasete atıldı.

2006 yılında parlamentoya girdiğinde, Hollanda siyasetinde sınıfsal eşitsizlik ve toplumsal adalet konularını açık bir dille gündeme taşıdı. Sosyal yardımların güçlendirilmesi, düşük gelirli ailelerin korunması ve genç işsizliğin azaltılması konularında onlarca önerge verdi. 2018’de Irak’ın Hawija kentindeki bombardımanda ölen sivillerin hesabını sormasıyla ulusal çapta ses getirdi.

Kürt kökenli ve Alevi kimliğini kamuoyunda açıkça dile getiren Karabulut, 2021’de aktif siyaseti bıraktıktan sonra çeşitli sivil toplum kuruluşlarında danışmanlık yapmayı ve sosyal politika alanındaki görüşlerini kamuoyuyla paylaşmayı sürdürdü. Bu süreçte, Amsterdam Belediye Başkanı Femke Halsema tarafından danışmanlık görevine getirildi.

NEVİN ÖZÜTOK – GROENLINKS (2006 [kısa], 2017–2021)

Adana doğumlu Nevin Özütok, 1970’lerde ailesiyle birlikte Hollanda’ya geldi. Eğitimini tamamladıktan sonra sendikal alanda ve Amsterdam belediyesinde uzun süre çalıştı. GroenLinks partisinden seçilerek parlamentoya giren Özütok, demokrasi, kamu yönetimi ve işçi hakları konularında uzmanlaşmış bir siyasetçidir.

Parlamentoda kamu çalışanlarının koşullarını iyileştirmeye yönelik girişimleriyle tanındı. “Devlet, yalnızca vatandaşlardan değil, çalışanlarından da adaletle sorumludur” sözü, dönemin kamu personeli reformu tartışmalarında sıkça anıldı.

2021’de milletvekilliğini bıraktıktan sonra, 2024’te Beverwijk Belediyesi’nde Başkan Yardımcılığı (Wethouder) görevine getirildi. Bugün de yerel yönetim deneyimini sosyal politika ve kamu yönetimi alanında sürdürmeye devam ediyor.

METİN ÇELİK – PvdA (2010–2012)

Gölcük doğumlu Metin Çelik, genç yaşta Hollanda’ya göç eden bir ailenin ferdi. Rotterdam’da polis olarak görev yaparken siyasete adım attı. 2010’da PvdA listesinden parlamentoya seçildi. Polislikten edindiği kamu hizmeti deneyimini parlamentoya taşıyan isimlerden biri oldu.
Milletvekilliği döneminde eğitim, gençlik ve entegrasyon politikaları üzerine yoğunlaştı. Okul devamsızlığı, öğretmen kalitesi ve göçmen çocukların fırsat eşitliği konularında önemli önergeler sundu. Hollanda’da polis kökenli ilk Türkiyeli milletvekili olarak dikkat çekti.

2014’te PvdA’dan ayrılarak Tunahan Kuzu ve Selçuk Öztürk ile birlikte DENK Partisi’nin kurucuları arasında yer aldı. 2019’dan bu yana Güney Hollanda Eyalet Meclisi DENK Grup Başkanı olarak görev yapıyor. Ayrıca eyalet düzeyinde “Güvenlik ve Eğitim Komisyonu”nda aktif bir rol sürdürüyor.

KEKLİK YÜCEL – PvdA (2010 [kısa], 2012–2017)

Konya’nın Cevizli kasabasında doğan Keklik Yücel, Hollanda’da büyüyüp eğitimini tamamladıktan sonra Deventer Belediyesi’nde siyaset sahnesine çıktı. 2010’da kısa süreliğine, ardından 2012’de kalıcı olarak parlamentoya girdi.

Yücel, özellikle kadın hakları, LGBTI+ eşitliği, toplumsal cinsiyet adaleti ve istihdam konularındaki önergeleriyle tanındı. “Emansipasyon yalnızca kadınlar için değil, toplumun tümü için bir kazanımdır” diyerek parlamentoda dikkat çekici konuşmalar yaptı.

Görev süresince ırkçılığa ve ayrımcılığa karşı verdiği mücadeleyle sivil toplumun takdirini kazandı. 2017’de siyaseti bıraktıktan sonra, çeşitli kamu kurumlarında yöneticilik ve danışmanlık görevleri üstlendi.

TUNAHAN KUZU – PvdA → DENK (2012–2023)

Hollanda parlamentosunu ziyareti sırasında, Netanyahu’nun
elini sıkmayan Kuzu, siyasi kariyerine bir renk katmıştı. Bu tavrı, hem destekleyenler hem de eleştirenler tarafından uzun süre tartışıldı ve siyasi kariyerinin en çok konuşulan anlarından biri olarak hafızalarda kaldı.

İstanbul doğumlu Tunahan Kuzu, Leiden Üniversitesi mezunu bir kamu yöneticisidir. 2012’de PvdA’dan parlamentoya seçildi, ancak 2014’te partisiyle fikir ayrılığına düşerek Selçuk Öztürk’le birlikte DENK Partisi’ni kurdu.

Kuzu, Hollanda siyasetinde İslamofobi, ayrımcılık, entegrasyon politikaları ve sosyal adalet başlıklarında öne çıktı. “DENK, Hollanda’daki göçmenlerin sesi olacaktır” sözü, partinin manifestosu hâline geldi. Parlamentoda azınlık hakları, ayrımcılıkla mücadele ve dış politika konularında yüzlerce soru ve önerge sundu.
Hollanda siyasetinde göçmen kökenli en tanınmış isimlerden biri olmayı sürdürüyor.

SELÇUK ÖZTÜRK – PvdA → DENK (2012–2021)

Kütahya doğumlu Selçuk Öztürk, 1990’lı yıllarda Roermond’da yerel siyasete atıldı. 2012’de PvdA’dan parlamentoya seçildi; 2014’te Tunahan Kuzu ile birlikte PvdA’dan ayrılarak DENK Partisi’nin ikinci kurucusu oldu.

Parlamentoda istihdam, ekonomi ve sosyal güvenlik alanlarında etkili oldu. “Eşit işe eşit ücret” önergesiyle göçmen kökenli işçilerin haklarını savundu. Ayrıca sağlık sektöründe ayrımcılıkla mücadeleye ilişkin önemli parlamento soruları yöneltti.

Hâlen Limburg bölgesinde iş dünyası ile sivil toplum kuruluşları arasında köprü kurmaya devam ediyor; girişimcilik, toplumsal katılım ve göçmen örgütlenmesi alanlarında çalışmalarını sürdürüyor.

SULTAN GÜNAL-GEZER – PvdA (2012–2017)

Antakya doğumlu Sultan Günal Gezer, çocuk yaşta ailesiyle birlikte Hollanda’ya göç etti. Eğitimini bu ülkede tamamladıktan sonra sosyal politika ve yerel yönetim alanlarında çalışmaya başladı. Uzun yıllar göçmen çocukların eğitimini destekleyen “Opstap” programında proje koordinatörü ve eğitim görevlisi olarak görev yaptı.

Siyasi kariyerine 2002 yılında Noord-Brabant eyaletindeki Uden Belediyesi’nde meclis üyesi olarak adım atan Günal Gezer, 2006 yılında aynı belediyede wethouder (belediye başkan yardımcısı) oldu. 2012 yılına kadar yürüttüğü bu görevde sosyal işler, istihdam, yoksullukla mücadele ve toplumsal katılım alanlarında önemli projelere imza attı.

Yerel yönetimlerdeki başarılı çalışmaları, onu ulusal siyasete taşıdı. 8 Kasım 2012’de PvdA’dan milletvekili seçilen Günal Gezer, 2012-2017 yılları arasında özellikle savunma politikaları, askeri teçhizat, uluslararası güvenlik ve deniz korsanlığıyla mücadele konularında çalıştı. Aynı dönemde NATO Parlamenter Asamblesi‘nde Hollanda delegasyonu içinde görev aldı.

Aktif parlamenter siyasetten ayrıldıktan sonra da yerel yönetim, sosyal ekonomi ve toplumsal projeler alanındaki çalışmalarını sürdürmeye devam etmektedir.

YASEMİN ÇEGEREK – PvdA (2013–2017)

Enschede doğumlu Yasemin Çegerek, Türkiye kökenli bir işçi ailesinin kızı. Eğitimini tamamladıktan sonra Gelderland Eyalet Meclisi’nde siyaset yaptı. 2013’te PvdA’dan parlamentoya girerek çevre ve altyapı konularında sözcülük üstlendi.

Çevre, enerji verimliliği ve döngüsel ekonomi üzerine verdiği önergelerle dikkat çekti. “Doğa, yalnızca korunması gereken değil; yeniden kazanılması gereken bir değerdir” sözü, Yeşil Dönüşüm tartışmalarında sıkça anıldı.

Milletvekilliğinden sonra Heerde Belediyesi Başkan Yardımcılığı (Wethouder) görevine getirildi ve hâlen bu görevini sürdürüyor. Yerel yönetimlerde çevre ve sürdürülebilirlik politikalarının önde gelen isimlerinden biri olarak çalışmalarını sürdürüyor.

ZİHNİ ÖZDİL – GROENLINKS (2017–2019)

Nevşehir’in Kozaklı ilçesinde doğan Zihni Özdil, Rotterdam Erasmus Üniversitesi’nde tarih eğitimi aldı ve akademisyen olarak tanındı. 2017’de GroenLinks listesinden parlamentoya girdi.

Meclisteki kısa döneminde yükseköğretim, emek piyasası ve sosyal eşitlik konularında öneriler sundu. “Eşit fırsat, sadece eğitimle değil, sistemle mümkündür” diyerek Hollanda’daki göçmen gençlerin eğitimde yaşadığı zorlukları gündeme getirdi.

2019’da parti içi fikir ayrılıkları nedeniyle GroenLinks’ten ayrıldı. Siyasetten sonra yazarlık ve yorumculuk yapmaya başladı. Bugün bağımsız yazar ve siyaset yorumcusu olarak, Hollanda medyasında yer buluyor.

CEM LAÇİN – SP (2017–2021)

 

Türkiyeli işçi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Cem Laçin, küçük yaşlardan itibaren emek hareketiyle iç içe büyüdü. Uzun yıllar FNV Sendikası bünyesinde görev yaptıktan sonra, Sosyalist Parti’den parlamentoya girdi.

Ulaştırma, iş güvenliği ve çalışan sağlığı konularında aktif çalıştı. Özellikle demiryolu çalışanlarının koşullarına ilişkin verdiği önergeler ve kimyasal maddeye maruz kalan işçilerin hakları üzerine yaptığı konuşmalar geniş yankı uyandırdı.

2021 seçimlerinde meclis dışında kaldı. Şimdilerde çalışma hayatı ve işçi hakları üzerine sivil toplum projelerinde görev alıyor.

MAHİR ALKAYA – SP (2018–2023)

Amsterdam doğumlu Mahir Alkaya, endüstriyel tasarım eğitimi aldı. 2018’de SP’den parlamentoya girdiğinde Hollanda basınında “teknolojiye kafa yoran sosyalist” olarak tanındı.

Finans ve vergilendirme alanında yaptığı çalışmalarla dikkat çekti. Kripto paralar, dijital finansal sistemler ve gelir eşitsizliği konularında çok sayıda önerge sundu. 2020’de hazırladığı “Eşit Vergi, Adil Sistem” başlıklı girişimiyle büyük destek kazandı.

2023’te aktif siyaseti bıraktı. Aktif siyasetten ayrıldıktan sonra mühendislik ve teknoloji alanındaki çalışmalarını sürdürürken, dijital ekonomi ve finansal etik konularında konferanslar vermeye devam ediyor.

DİLAN YEŞİLGÖZ-ZEGERİUS – VVD (2017–2021, 2023 )

Dilan Yeşilgöz, çalışma odasında, duvara asılı ninesinin kalaşnikoflu fotoğrafı ile…

Ankara doğumlu Dilan Yeşilgöz, çocuk yaşta ailesiyle Hollanda’ya sığındı. Politikaya Amsterdam Belediye Meclisi’nde başladı, ardından VVD’den parlamentoya girdi.

Mecliste adalet, güvenlik ve organize suçla mücadele konularında öne çıktı. “Özgürlük, korkusuz yaşamak demektir” sözü, VVD’nin güvenlik politikalarının sloganına dönüştü. 2022’de Adalet ve Güvenlik Bakanı, 2023’te ise VVD Genel Başkanı oldu.

2026 yılı başında kurulan Azınlık Kabinesi’nde Savunma Bakanı ve Başbakan yardımsısı olarak görev aldı. Böylece Hollanda siyasetinde hem parti liderliği hem de kabinedeki en önemli görevlerden birini üstlenen Türk kökenli siyasetçiler arasındaki yerini korudu.

HÜLYA KAT – D66 (2021–2023)

 

Amsterdam doğumlu Hülya Kat, siyaset bilimi eğitiminin ardından D66 partisinde yükseldi. 2021’de parlamentoya girdi.

Sosyal adalet, borç yönetimi, çocuk yardımları (toeslagenaffaire) ve adalet reformu konularında etkili oldu. “Bir hata, devletin değil; devlet adına yanlış yapan sistemin hatasıdır” diyerek vatandaş odaklı reform çağrısında bulundu.

2023 yılında parlamentodan ayrıldıktan sonra hukuk ve sosyal politika alanındaki çalışmalarını sivil toplum ve danışmanlık faaliyetleriyle sürdürmeye devam etti.

NİLÜFER GÜNDOĞAN – VOLT → BAĞIMSIZ (2021–2023)

Tunceli doğumlu, Zaza-Alevi kökenli Nilüfer Gündoğan, genç yaşta Hollanda’ya göç etti. 2021’de Volt partisinden seçilerek parlamentoya girdi.

Avrupa Birliği politikaları, eğitim reformu ve kadın hakları konularında aktifti. Ancak 2022’de partisiyle yaşadığı anlaşmazlık sonucu bağımsız milletvekili olarak görevine devam etti.

Partisiyle yaşadığı ayrılığın ardından ve kamuoyunda geniş yankı uyandıran hukuki sürecin sonrasında siyasetten çekildi. Bugün bağımsız bir aktivist ve konuşmacı olarak sosyal medya üzerinden çalışmalarını sürdürüyor.

SONGÜL MUTLUER – GL-PvdA (2022 )

Zaanstad Belediyesi’nde uzun yıllar belediye başkan yardımcılığı görevinde bulunan Songül Mutluer, 2022’de GroenLinks-PvdA ortak grubundan parlamentoya girdi.

Kadın cinayetleri, eşitlik politikaları ve emniyet konularında güçlü bir ses oldu. “Bir kadının yaşam hakkı, devletin onurudur” sözleriyle mecliste büyük takdir topladı.

Halen görevine devam eden Mutluer, Hollanda’da kadın hakları ve güvenlik politikaları alanında öne çıkan siyasetçilerden biri olarak görevini sürdürüyor.

İSA KAHRAMAN – NSC (2023–2025)

Midyat doğumlu İsa Kahraman, Süryani (Arami) kökenli bir siyasetçidir.
Hollanda siyasetine 2023’te NSC (Yeni Sosyal Sözleşme) partisiyle adım attı. Daha önce Rijssen-Holten Belediye Meclisi’nde CDA üyesiydi.

Kahraman, Meclis’te dış politika, savunma, dini azınlıklar ve Orta Doğu’daki Hristiyan toplulukların korunması konularında dikkat çekti. Süryani diasporasının sesi olarak tanındı ve soykırımların tanınması, dini özgürlükler ve insani yardım alanlarında önergeler sundu.

Kamuoyunda dürüstlüğü ve kapsayıcı diliyle saygı kazandı. 2025 seçimlerinde listede yer almadı ancak, Süryani toplumunun ve Hristiyan sivil toplum kuruluşlarının çalışmalarına katkı sunmayı sürdürüyor.

DOĞUKAN ERGİN DENK PARTİSİ- 2023

Hollanda siyasetinde son yıllarda dikkat çeken genç isimlerden biri olan Doğukan Arif Ergin, 27 Mart 1992 tarihinde Hollanda’nın Schiedam kentinde dünyaya geldi. Göçmen kökenli bir aileden gelen Ergin, çocukluk ve gençlik yıllarını Rotterdam ve çevresinde geçirdi. Erken yaşlardan itibaren toplum meselelerine ilgi duyan Ergin, özellikle gençlerin eğitimi, göçmen toplumların temsili ve sosyal eşitlik konularında aktif bir duruş sergiledi. Bu ilgi, ilerleyen yıllarda onu yerel siyasetten ulusal parlamentoya uzanan bir siyasi yolculuğa taşıdı.

Eğitim hayatına Vlaardingen’de bulunan Het College Vos adlı okulda başladı ve burada HAVO düzeyinde ortaöğrenimini tamamladı. Daha sonra yükseköğrenim için kamu yönetimi ve kamu yönetimi politikaları alanını tercih etti.

Siyasi kariyerine giden yolda önemli bir aşama, sivil toplum çalışmalarında edindiği deneyim oldu. 2013 ile 2015 yılları arasında Türkler İçin Danışma Kurulu IOT’nin gençlik bölümünün başkanlığını yürüttü. Bu görev kapsamında gençlerin kamu kurumlarıyla iletişimini güçlendirmeye yönelik çalışmalar yaptı.

2018 yılı ise onun siyasi kariyerinde bir dönüm noktası oldu. 29 Mart 2018 tarihinde Schiedam Belediye Meclisi üyeliğine seçildi. Aynı yıl, Hollanda parlamentosunda DENK partisinin önde gelen isimlerinden Tunahan Kuzu’nun danışmanı ve politika yardımcısı olarak çalışmaya başladı. 2018 ile 2022 yılları arasında yürüttüğü bu görevde parlamenter çalışmaların hazırlık süreçlerinde yer aldı ve çeşitli politika alanlarında araştırmalar yaptı.

2021 ile 2022 yılları arasında DENK’in Tweede Kamer fraksiyonunda resmi sekreter olarak görev yaptı. Bu dönemde parlamenter çalışmaların koordinasyonunda ve siyasi strateji geliştirme süreçlerinde aktif rol aldı.

Doğukan Ergin’in yerel yönetimdeki en önemli görevi ise Schiedam Belediye Başkan Yardımcılığı (wethouder) oldu. 6 Temmuz 2022 tarihinde göreve başlayan Ergin, bu görevini 12 Aralık 2023 tarihine kadar sürdürdü.

Ergin, 22 Kasım 2023 tarihinde yapılan Hollanda genel seçimlerinde DENK partisinden milletvekili seçilerek 6 Aralık 2023 tarihinde Hollanda Temsilciler Meclisi (Tweede Kamer) üyeliğine başladı. Böylece yerel yönetimden ulusal siyasete geçen genç politikacılardan biri oldu.

2025 yılında yapılan genel seçimlerde 20 binin üzerinde tercih oyu alarak seçmenler arasında güçlü bir destek gördüğünü ortaya koymuştur. Bu sonuç, Ergin’in hem parti tabanı hem de geniş bir seçmen kitlesi içinde tanınırlığını artıran önemli bir gelişme olarak değerlendirilmektedir.

Bugün Doğukan Ergin, Hollanda parlamentosunda görev yapan genç siyasetçiler arasında yer almakta ve özellikle gençlik politikaları, sosyal eşitlik, eğitim ve dijital dönüşüm konularındaki çalışmalarıyla dikkat çekmektedir. Yerel yönetim deneyimini ulusal parlamentoya taşıyan Ergin, Hollanda siyasetinde gelecekte daha önemli görevler üstlenmesi beklenen isimler arasında gösterilmektedir.

ETKİN ARMUT- 2025

Etkin Armut, Hollanda siyasetinde son yıllarda öne çıkan genç isimlerden biridir. 12 Kasım 2025 tarihinde Hollanda Parlamentosu olan Tweede Kamer der Staten-Generaal üyeliğine seçilmiş ve Christen-Democratisch Appèl partisinin milletvekilleri arasında yer almıştır. Daha önce Groningen belediye meclisinde görev yapmış olan Armut, özellikle eğitim politikaları ve toplumsal sorunlar üzerine yürüttüğü çalışmalarla dikkat çekmektedir.

Etkin Armut 17 Ağustos 1998 tarihinde Hollanda’nın Assen kentinde doğdu. Çocukluk ve gençlik yıllarını Hoogezand kasabasında geçirdi. Ailesi Türkiye’nin güneydoğusundan Hollanda’ya göç etmiş Kürt kökenli bir aileye mensuptur.

Genç yaşlardan itibaren eğitim ve toplumsal konulara ilgi duyan Armut, lise yıllarında eğitim alanında stajlar yaparak öğretmenlik mesleğine yöneldi. Aynı dönemde eğitim kurumlarında yardımcı öğretmen olarak çalışarak deneyim kazandı.

ULAŞ KÖSE – D66 2025

1997 yılında Noord-Brabant eyaletinin Oosterhout kentinde doğan Ulaş Köse, çocukluk ve gençlik yıllarını Dongen’de geçirdi. Eğitim hayatı boyunca münazara ve öğrenci faaliyetlerinde aktif rol aldı. Üniversite eğitiminin ardından enerji dönüşümü ve sürdürülebilirlik alanında çalışarak çevre politikaları ve enerji altyapısı üzerine uzmanlaştı.

Siyasi yaşamına Demokratlar 66 (D66) Partisi saflarında başlayan Köse, önce Dongen Belediye Meclisi’nde görev yaptı. 2025 yılında Hollanda Temsilciler Meclisi’ne (Tweede Kamer) seçilerek parlamentoya giren genç siyasetçiler arasında yer aldı.

Parlamentoda özellikle iklim politikaları, enerji dönüşümü, konut krizi, dijitalleşme ve uluslararası iş birliği konularına odaklanmaktadır. Sürdürülebilir enerji yatırımlarının hızlandırılması, elektrik şebekesinin güçlendirilmesi ve gençler ile ilk kez ev sahibi olacaklar için daha erişilebilir konut politikalarını savunmaktadır.

Parlamentodaki ilk konuşmalarından birinde kendisini “Dongen’den gelen Türk kökenli genç bir Hollandalı” olarak tanımlayan Köse, toplumun farklı kesimleri arasında dayanışmanın önemini vurguladı. Bugün Hollanda siyasetinde yeni kuşağın öne çıkan temsilcilerinden biri olarak çalışmalarını sürdürmektedir.

Bir zamanlar işçi olarak Hollanda’ya gelen bir kuşağın çocukları ve torunları bugün parlamentoda, senatoda, belediyelerde ve hükümette görev yapıyor. Bu tablo, yalnızca Türk toplumunun başarısını değil, Hollanda demokrasisinin değişen ve zenginleşen yapısını da gösteriyor. Bu hikâye henüz tamamlanmış değildir; önümüzdeki yıllarda yeni isimler de bu uzun yürüyüşe katılacaktır.

HOLLANDA’DA SENATÖR OLMUŞ
TÜRK KÖKENLİLER

DÜZGÜN YILDIRIM: SP ve sonra bağımsız 2007–2011)

2007 yılında yapılan yerel seçimler sonrasında senatoya seçilen ilk Türk olan Düzgün Yıldırım, 18 Ağustos 1963 doğumlu. 1980 darbesinden sonra Hollanda’ya iltica eden Yıldırım, gündüzleri çalışırken, geceleri de tahsiline devam etti. Hengelo’da Çok Kültürlü Gençlik Merkezi’ni kurdu ve 1994 yerel seçimlerinde Zwolle Belediye Meclisi’ne seçildi. Daha sonraki seçimde de aynı başarıyı gösteren Yıldırım, aynı zamanda Overijssel İl Genel Meclisi’ne seçildi ve grup başkanı oldu. 2007 yılında yapılan Senato seçimlerinde listenin 18’inci sırasındaydı ama tercihli oylarla seçildi. Ne var ki, bağlı olduğu Sosyalist Partisi, Düzgün Yıldırım’ın aldığı tercihli oyları önemsemedi ve istifa ederek yerini listenin üst sıralarındaki birine devretmesini istedi. Yıldırım bu isteğe olumsuz yanıt verdi. Bunun üzerine parti başkanı Marijnissen 17 Temmuz 2007’de ‘kesin istifa’ ültimatomunu verince ipler koptu. Yıldırım , 7 Eylül 2007 günü senatörlükten değil, partisinden istifa etti ve Solidara adlı partisini kurarak siyasete devam etti.
Katıldığı Pauw &Witteman TV programı ile popülaritesi artan Yıldırım, 2009 yılında yapılan Avrupa Parlamentosu seçimlerine aynı parti adına katıldı ama kazanamadı.

HAMİT KARAKUS: PvdA, 2021–2023)

22 Şubat 1965 Kırşehir doğumlu Hamit Karakuş, 1960’lı yıllarda Hollanda’ya gelen babasının ardından 1973 yılında ailesiyle birlikte Hollanda’ya geldi. Bir yandan eğitimini tamamlarken, diğer yandan babası gibi bir halıcı firmasında çalıştı.

Polislik yaptığı yıllarda, politikaya ilgi duyan Karakuş, İşçi Partisi adayı olarak girdiği seçimlerde kazanamamıştı. Ama Karakuş’un yeteneğini fark eden parti yöneticileri, O’nu Rotterdam İl Başkan Yardımcısı yaptılar.
2002-2006’da İl Başkan Yardımcısı olan Karakuş, 2006’daki yerel seçimlerde, Rotterdam Belediye Meclisi’ne girmeyi başardı.
Karakuş, ‘Lokoburgemeester’ sıfatı ile, Belediye Başkanı’nın olmadığı zamanlarda Başkanlık koltuğuna oturuyordu.

Rotterdam Belediye Başkan Yardımcısı olarak görev yaptıktan sonra 2021’de Senato’ya (Eerste Kamer) girdi.
Senato’daki görevi süresince konut krizi, kira kontrolü ve şehir planlaması konularında raporlar hazırladı. Sakin üslubu ve uzlaşıcı çizgisiyle tanındı.
2023 yılında Senato’daki görevini tamamlayan Karakuş, aynı yıl Kuzey Hollanda Polis Teşkilatı Genel Müdürlüğü görevine getirildi. Bugün kamu yönetimi alanındaki çalışmalarını bu görevde sürdürüyor.

Karakuş, Düzgün Yıldırım’dan sonra, ‘Türk asıllı ikinci Senatör’ olmayı başarmış bir siyasetçi olarak tarihe geçti.

MERYEM KARAASLAN KILIÇ -D66 2026

Hollanda Senatosu’ndaki Türk kökenli temsil zincirine en son eklenen isim Meryem Karaaslan Kılıç oldu. D66 Partisi adına Senato’ya giren Karaaslan Kılıç 2026 yılında yemin ederek görevine başladı.

Türkiye kökenli bir ailenin çocuğu olarak Hollanda’da yetişen Karaaslan Kılıç uzun yıllardır kamu yönetimi ve sosyal politika alanlarında aktif görevler üstlendi. Siyasi çalışmalarında özellikle eğitim, fırsat eşitliği ve toplumda katılım konularına ağırlık verdi.

Böylece Hollanda Senatosu’nda bugüne kadar görev yapan Türk kökenli isimlerin sayısı üçe yükselmiş oldu. Daha önce Düzgün Yıldırım ve Hamit Karakuş Senato’da görev yapmıştı.

Meryem Karaaslan Kılıç’ın Senato’ya seçilmesi, Hollanda’daki Türk toplumunun yarım asrı aşan siyasal temsil yolculuğuna yeni bir halka ekledi. Böylece Türk kökenli siyasetçilerin yalnızca Temsilciler Meclisi’nde değil, Senato’da da kalıcı bir temsil geleneği oluşturduğu bir kez daha

ortaya çıktı.

******************

Değerli Okurlarım,
Yarın sizlere Hollanda siyaset tarihinde Belediye Başkanı, Belediye Meclis Üyesi ve İl Genel Meclisi üyesi olmuş Türkleri tanıtacağım:

********************

DE OPMARS VAN TURKS-NEDERLANDSE POLITICI IN DE NEDERLANDSE GESCHIEDENIS

TOT NU TOE WERDEN 25 TURKEN LID VAN DE TWEEDE KAMER, MEER DAN 2.000 TURKEN GEMEENTERAADSLID, EN WAREN ER OOK TURKSE MINISTERS, SENAATSLEDEN EN BURGEMEESTERS.

VANDAAG STEL IK U DE 25 TWEEDE KAMERLEDEN EN 3 SENAATSLEDEN VAN TURKSE AFKOMST VOOR.

De reis die in de jaren zestig begon met koffers vol hoop, heeft geleid tot een generatie die vandaag de dag mede richting geeft aan het bestuur van Nederland. Ik onderzocht alle mijlpalen van deze bijzondere ontwikkeling.

Dit dossier vertelt niet alleen de levensverhalen van politici; het documenteert ook het halve-eeuwse succesverhaal van de Turkse gemeenschap in Nederland, opgebouwd met onderwijs, hard werken en democratische betrokkenheid.

Verschillende politieke partijen, verschillende overtuigingen… Maar één gezamenlijk succesverhaal. De minder bekende kanten van Turks-Nederlandse politici die hun stempel op de Nederlandse politiek hebben gedrukt, zijn voor het eerst samengebracht in een zo uitgebreid dossier.

İlhan KARAÇAY onderzocht en schreef:

Aan het begin van de jaren zestig kwamen Turkse arbeiders met koffers vol hoop naar Nederland. Hun grootste droom was eenvoudig: een eerlijk inkomen verdienen en hun gezinnen een betere toekomst bieden. Niemand kon toen vermoeden dat deze bescheiden reis, enkele decennia later, zou uitgroeien tot een indrukwekkend politiek succesverhaal.

Voor de eerste generatie, die werkte in fabrieken, scheepswerven en de schoonmaak, stond één doel centraal: hun kinderen een goede opleiding geven. Met grote offers slaagden zij daarin. Hun kinderen beschouwden Nederland als hun vaderland, volgden opleidingen, bouwden een loopbaan op en bereikten succes op uiteenlopende terreinen, van politiek en wetenschap tot cultuur en openbaar bestuur.

De zichtbare opkomst van politici van Turkse afkomst in de Nederlandse politiek begon in 1998.

In dat jaar werden twee namen tegelijkertijd gekozen in de Tweede Kamer: Nebahat Albayrak namens de PvdA en Fadime Örgü namens de VVD. Met hun verkiezing brak een nieuw hoofdstuk aan in de Nederlandse politieke geschiedenis.

Vanaf het einde van de jaren negentig groeide het aantal Tweede Kamerleden van Turkse afkomst gestaag. Van liberale partijen tot sociaaldemocraten, van GroenLinks tot de Socialistische Partij ontstond een brede politieke vertegenwoordiging. Zij dienden in verschillende partijen, maar hadden één belangrijke overeenkomst: als kinderen van een migrantenfamilie leverden zij een waardevolle bijdrage aan de Nederlandse democratie. Hun werkterreinen verschilden, maar waarden als gelijkheid, rechtvaardigheid, gelijke kansen en menselijke waardigheid vormden de rode draad in hun politieke overtuiging.

Wanneer we vandaag terugkijken, zien we dat in ongeveer 27 jaar tijd het aantal politici van Turkse afkomst dat zitting heeft gehad in de Nederlandse Tweede Kamer is opgelopen tot 25. Dit wordt beschouwd als een van de meest opmerkelijke succesverhalen uit de Nederlandse migratiegeschiedenis. De kinderen van een generatie die ooit als arbeidsmigrant naar Nederland kwam, maken vandaag wetten, bepalen beleid en dragen verantwoordelijkheid binnen de belangrijkste bestuursorganen van het land.

Politici van Turkse afkomst zetten zich niet alleen in voor hun eigen gemeenschap, maar voor de Nederlandse samenleving als geheel. Dankzij hun inzet, opleiding en maatschappelijke betrokkenheid hebben zij een belangrijke plaats verworven in het politieke leven van Nederland. Tegelijkertijd weerspiegelt deze ontwikkeling de veranderende en steeds diversere samenleving van het land.

Onderstaand overzicht bevat alle politici van Turkse afkomst die zitting hebben gehad of nog steeds zitting hebben in het Nederlandse parlement. Ieder van hen vertegenwoordigt een verhaal dat begon met migratie en uitgroeide tot een voorbeeld van inzet, doorzettingsvermogen en onderwijs.

Een opvallende ontwikkeling van de laatste jaren is echter dat het aantal kandidaten van Turkse afkomst op de kandidatenlijsten van de grote politieke partijen geleidelijk afneemt. Waar vroeger sprake was van een brede vertegenwoordiging binnen verschillende partijen, is dat beeld tegenwoordig duidelijk beperkter geworden.

Tegelijkertijd ontstaan nieuwe politieke initiatieven. Sommige groepen zijn van mening dat kiezers met een migratieachtergrond onvoldoende worden vertegenwoordigd en zoeken daarom naar nieuwe politieke wegen. De partij DENK, opgericht door Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk na hun vertrek uit de PvdA, is daarvan het meest sprekende voorbeeld.

Ook vandaag wordt hierover opnieuw gediscussieerd binnen de Nederlandse politiek. De vraag hoe kiezers van Turkse afkomst in de toekomst vertegenwoordigd zullen worden en of nieuwe politieke bewegingen zullen ontstaan, lijkt een van de belangrijke politieke thema’s van de komende jaren te worden.

De kinderen van een generatie die ooit als gastarbeider naar Nederland kwam, nemen vandaag plaats in het parlement. Maar dit verhaal van politieke vertegenwoordiging is nog niet voltooid. De rol van Nederlanders van Turkse afkomst in de Nederlandse politiek zal zich ook in de komende jaren verder ontwikkelen en onderwerp van debat blijven.

HIER IS DE VOLLEDIGE LIJST VAN POLITICI VAN TURKSE AFKOMST DIE HUN STEM HEBBEN GEDRUKT OP DE NEDERLANDSE DEMOCRATIE

TWEEDE KAMER

Nebahat Albayrak: PvdA, 1998–2007, 2010–2012; Staatssecretaris van Justitie.
Fadime Örgü: VVD, 1998–2002, 2003–2006.
Coşkun Çörüz: CDA, 2001–2012.
Nihat Eski: CDA, 2002–2010.
Fatma Koşer Kaya: D66, 2004–2010 en 2015–2017.
Nevin Özütok: GroenLinks, 2006–2009 en 2017–2021.
Sadet Karabulut: SP, 2006–2021.
Keklik Yücel: PvdA, 2010–2017.
Sultan Günal-Gezer: PvdA, 2012–2017.
Metin Çelik: PvdA, 2010–2012.
Yasemin Çegerek: PvdA, 2013–2017.
Cem Laçin: SP, 2017–2021.
Zihni Özdil: GroenLinks, 2017–2019.
Tunahan Kuzu: PvdA, 2012–2014 (verliet in 2014 de PvdA en richtte DENK op).
Selçuk Öztürk: PvdA, 2012–2014 (verliet in 2014 de PvdA en richtte DENK op).
Dilan Yeşilgöz-Zegerius: VVD, sinds 2017; voormalig minister van Justitie en Veiligheid en huidig politiek leider van de VVD.
Mahir Alkaya: SP, 2018–2023.
Hülya Kat: D66, 2021–2023.
Nilüfer Gündoğan: Volt, later onafhankelijk, 2021–2023.
Songül Mutluer: PvdA (thans fractie GroenLinks-PvdA), sinds 2022.
İsa Kahraman: NSC, 2023–2025.
Doğukan Ergin: DENK, sinds 2023.
Etkin Armut: CDA, sinds 2025.
Ulaş Köse: D66, sinds 2025.
…EN NATUURLIJK GÜNAY USLU: Voormalig Staatssecretaris van Cultuur en Media (D66).

GÜNAY USLU: STAATSSECRETARIS VAN CULTUUR EN MEDIA

Günay Uslu, een toonaangevende cultuurhistoricus en bestuurder van Turkse afkomst, heeft zich onderscheiden door de vele belangrijke functies die zij in Nederland heeft vervuld.

Na haar periode als Staatssecretaris van Cultuur en Media in het kabinet-Rutte IV, van 10 januari 2022 tot 1 december 2023, trad zij aan als CEO van Corendon, een van de grootste toeristische ondernemingen van Nederland, waarmee zij ook in het bedrijfsleven een prominente positie verwierf.

Het levensverhaal van een mens wordt niet alleen bepaald door een indrukwekkende lijst van functies. Veel belangrijker zijn de wegen die hij of zij bewandelt, de drempels die worden overwonnen, de obstakels die worden getrotseerd en de glimlach die daarbij nooit verdwijnt. Günay Uslu is daarvan een treffend voorbeeld.

Haar verhaal begon op een koude Nederlandse ochtend als dochter van een migrantengezin. Het groeide uit tot een levensloop waarin de discipline van een Anatolisch gezin samenging met de intellectuele verdieping van West-Europese universiteiten en een internationale culturele blik.

Günay Uslu is bovenal een brug tussen culturen.
Tussen Oost en West.
Tussen wetenschap en samenleving.
Tussen geschiedenis en toekomst.
Aan de ene kant verdiept zij zich in Ottomaanse archieven, aan de andere kant in hedendaagse kunstcollecties van Amsterdamse musea.
De ene dag spreekt zij op de radio over Mozarts fascinatie voor Turkse muziek, de andere dag leidt zij vergaderingen over de internationale hotelinvesteringen van Corendon.

Günay Uslu is niet alleen iemand die functies vervult; zij geeft er telkens opnieuw inhoud aan. Academie, politiek, cultuur, media en bedrijfsleven… Zij wist al deze werelden met elkaar te verbinden. Wanneer zij glimlacht, verlicht zij niet alleen de ruimte, maar ook de geschiedenis die zij vertegenwoordigt.

WAAROM ÉÉN VAN DE MEEST SUCCESVOLLE?

Omdat geen enkele stap in haar loopbaan op toeval berust. Iedere keuze was weloverwogen. Van cultuurhistoricus tot universitair docent, van ondernemer tot bestuurder en politica: op elk terrein leverde zij blijvende bijdragen. Ook haar functie als Staatssecretaris van Cultuur en Media zag zij niet alleen als een politieke positie, maar als een platform om inhoud, visie en vernieuwing vorm te geven.

WAAROM ÉÉN VAN DE MEEST SYMPATHIEKE?

Zelfs tijdens gesprekken met toenmalig minister-president Mark Rutte bleef Günay Uslu haar aanstekelijke lach behouden…

Ondanks al haar successen bleef zij benaderbaar. Haar glimlach straalt oprechtheid uit en haar manier van spreken getuigt van betrokkenheid. Zelfs in een soms harde politieke omgeving bleef zij hoffelijk, zonder haar intellect om te zetten in arrogantie. Vastberadenheid en elegantie wist zij op bijzondere wijze met elkaar te combineren.

Zij is de dochter van Ata Uslu en de zus van Atilay Uslu.
Maar bovenal is zij Günay Uslu.
Niet alleen een waardevolle vertegenwoordiger van de Turkse gemeenschap, maar ook een persoonlijkheid van grote betekenis voor Nederland.

FUNCTIES EN POSITIES DIE GÜNAY USLU TOT NU TOE HEEFT BEKLEED

Ik heb Günay Uslu altijd met grote waardering beschreven. Na het lezen van onderstaand overzicht zult u ongetwijfeld begrijpen dat die waardering allerminst overdreven is.

Kijkt u zelf maar naar haar indrukwekkende loopbaan:
Basisonderwijs: Voltooide haar basisschool als dochter van een migrantengezin in Nederland.
Voortgezet onderwijs: Rondde haar middelbare schoolopleiding in Nederland af en bereidde zich voor op de universiteit.
1993: Propedeuse geschiedenisleraaropleiding aan de Hogeschool van Amsterdam.
1996: Propedeuse Nederlands Recht aan de Universiteit van Amsterdam.
Jaren 2000: Masteropleidingen (MA) in Cultuurwetenschappen en Europese Cultuurgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam.
2015: Promotie aan de Universiteit van Amsterdam op onderzoek naar cultuurbeleid in het Ottomaanse Rijk.

Academische functies:
Onderzoeker op het gebied van cultuur en geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam.
Verbonden aan de bijzondere leerstoel Verdraagzaamheid aan de Universiteit Leiden.
Culturele instellingen:
Voorzitter van de Raad van het Eye Filmmuseum Amsterdam.
Lid van de Adviesraad van het Mauritshuis in Den Haag.
Lid van de Adviesraad van de Vereniging Rembrandt.
Lid van de Adviesraad van Allard Pierson.
Bestuurslid van het NIOD Instituut.
Bedrijfsleven:
Diverse managementfuncties binnen de Corendon Groep.
Voorzitter van de Corendon Foundation.
Sinds 2023 CEO van Corendon.
Politiek:
Staatssecretaris van Cultuur en Media van 10 januari 2022 tot 1 december 2023.
Culturele functies:
Voorzitter van de jury van de Boekenbon Literatuurprijs 2025.
Meest recente functie:
Sinds 2025 voorzitter van de Raad van Toezicht van het Nederlands Film Festival.

FADİME ÖRGÜ – VVD (1998–2002, 2003–2006)

Fadime Örgü, geboren in Karaman, groeide op als dochter van een gezin dat als arbeidsmigrant naar Nederland kwam. Na haar studie aan de Universiteit van Amsterdam werkte zij in de media- en cultuursector. In 1998 werd zij namens de liberale VVD gekozen tot lid van de Tweede Kamer en werd daarmee een van de eerste vrouwelijke politici van Turkse afkomst in het Nederlandse parlement.

Tijdens haar Kamerlidmaatschap hield zij zich vooral bezig met mediabeleid, hervormingen van de publieke omroep en een transparant gebruik van overheidsgelden. In 2002 trok zij veel aandacht met haar uitgesproken standpunten over de publieke omroep. Met haar stelling: “De Nederlandse omroep moet de diversiteit van de samenleving weerspiegelen,” drukte zij een duidelijk stempel op het maatschappelijke debat van die periode.

Na haar vertrek uit de Tweede Kamer bekleedde Fadime Örgü verschillende belangrijke functies. Zij werd voorzitter van de raad van bestuur van een Amsterdamse woningcorporatie, maakte deel uit van het bestuur van de Nederlandse Volleybalbond en werd later benoemd tot Europees vertegenwoordiger van de Surinaamse Voetbalbond. Ook vandaag wordt zij nog altijd gezien als een actieve bestuurder op het gebied van openbaar bestuur en sportdiplomatie.

NEBAHAT ALBAYRAK – PvdA (1998–2007, 2010–2012)

Nebahat Albayrak, geboren in Şarkışla, studeerde rechten in Nederland en klom al snel op binnen de Partij van de Arbeid (PvdA). In 1998 werd zij gekozen tot lid van de Tweede Kamer, waar zij zich vooral profileerde op het terrein van migratie, integratie en justitie.

Van 2007 tot 2010 was zij Staatssecretaris van Justitie. In die periode voerde zij de veelbesproken asielpardonregeling in, waardoor tienduizenden uitgeprocedeerde asielzoekers alsnog een verblijfsvergunning kregen. Deze maatregel werd destijds gezien als zowel een moedige humanitaire als een politiek gedurfde beslissing.

Na haar politieke loopbaan bouwde Albayrak een indrukwekkende carrière op in het bedrijfsleven. Eerst trad zij toe tot de top van Shell, waarna zij lid werd van de raad van bestuur van energieconcern Fortum. Tegenwoordig is zij een internationaal gerespecteerde bestuurder binnen de energiesector.

Zij wordt beschouwd als een van de weinige politici die haar ervaring binnen het openbaar bestuur met succes heeft weten om te zetten in een internationale bestuurscarrière.

COŞKUN ÇÖRÜZ – CDA (2001–2012)

Coşkun Çörüz, geboren in Salıpazarı (Samsun), studeerde rechten en werkte jarenlang als advocaat. In 2001 werd hij namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA) gekozen tot lid van de Tweede Kamer.

Gedurende zijn politieke loopbaan stond Çörüz centraal in twee gevoelige maatschappelijke discussies. De eerste betrof het debat over de kwalificatie van de gebeurtenissen van 1915 als genocide, een onderwerp dat zowel in de Tweede Kamer als binnen de Turkse gemeenschap veel emoties opriep.

De tweede discussie draaide om de problematiek rond overlastgevende jongeren, met name jongeren van Marokkaanse afkomst, waarbij tussen 2008 en 2012 veel aandacht uitging naar veiligheid en de verantwoordelijkheid van ouders. Hieronder worden beide onderwerpen, aan de hand van historische bronnen en uitspraken van Çörüz, samengevat.

Zijn standpunt in het debat over de Armeense genocide

Het standpunt van Coşkun Çörüz werd duidelijk tijdens een interview dat op 6 oktober 2006 in de krant Trouw verscheen, geschreven door journalist Eildert Mulder.
Daarin verklaarde Çörüz: “Ik wil binnen de Nederlandse samenleving een debat op gang brengen over de Armeense genocide. Iedereen zou het Kamerbesluit uit 2004, waarin de gebeurtenissen van 1915 als genocide worden aangeduid, moeten accepteren. Het is tijd om dit ook binnen de Turkse gemeenschap bespreekbaar te maken.”

Hij gaf daarbij aan bereid te zijn hierover ook de confrontatie aan te gaan met de felste tegenstanders binnen de Turkse gemeenschap, waaronder nationalistische kringen en de Grijze Wolven. “Het zal een moeilijke discussie worden, maar mijn doel is dat de Turkse gemeenschap het besluit uit 2004 uiteindelijk zal accepteren,” aldus Çörüz.
Hij verwees daarbij naar eerdere maatschappelijke taboes, zoals eerwraak, die volgens hem eveneens bespreekbaar waren geworden. Een vergelijkbare ontwikkeling achtte hij ook mogelijk in het debat over de Armeense kwestie.

Zijn uitspraken over onderwijs, lesmateriaal en het voeren van een open debat sloten aan bij de lijn die de Nederlandse Tweede Kamer in die periode volgde.

De problematiek rond Marokkaanse jongeren

Tussen 2008 en 2012 profileerde Çörüz zich nadrukkelijk als voorstander van een strengere aanpak van jeugdcriminaliteit en een grotere verantwoordelijkheid van ouders. Juist doordat deze discussie vaak betrekking had op jongeren van Marokkaanse afkomst, ontstonden scherpe publieke debatten en veel kritiek op zijn voorstellen, waaronder de gedachte dat ook ouders verantwoordelijkheid moesten dragen voor het gedrag van hun kinderen.

Terugkijkend kan worden vastgesteld dat de politieke lijn van Çörüz nauw aansloot bij de toenmalige nadruk van het CDA op veiligheid, openbare orde en maatschappelijke verantwoordelijkheid, evenals bij de bestaande parlementaire opvattingen over de gebeurtenissen van 1915. Daardoor groeide hij uit tot een politicus die zowel binnen de diaspora als in het nationale veiligheidsdebat een uitgesproken en soms omstreden rol speelde.

Na zijn vertrek uit de Tweede Kamer volgden opnieuw belangrijke functies. Eerst werd hij directeur van het Centrum Internationale Kinderontvoering, daarna voorzitter van de Mediatorsfederatie Nederland (MfN). Tot op de dag van vandaag is hij actief als adviseur op het gebied van recht en mensenrechten.

NİHAT ESKİ – CDA (2002–2003, 2003–2006, 2009–2010)

Nihat Eski, geboren in Tosya (Kastamonu), behoorde tot de tweede generatie van gezinnen die in de jaren zeventig als arbeidsmigranten naar Nederland kwamen. Binnen het CDA hield hij zich jarenlang bezig met onderwijs, arbeidsverhoudingen en vakbondszaken.

In 2002 werd hij voor het eerst gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Hij diende talrijke voorstellen in op het gebied van veiligheid in het onderwijs, discipline op scholen, de positie van leraren en de werkgelegenheid voor jongeren. Vooral zijn initiatief uit 2005 over schoolveiligheid en de rechten van leerlingen trok veel aandacht. Na een korte onderbreking keerde hij in 2009 terug in de Tweede Kamer.

Na zijn parlementaire loopbaan bleef Eski actief binnen de vakbeweging en diverse publieke organisaties. Hij werkte jarenlang als adviseur voor vakbond CNV en zet zich ook vandaag nog in voor maatschappelijke projecten op lokaal niveau.

FATMA KOŞER KAYA – D66 (2004–2010, 2015–2017)

Fatma Koşer Kaya, geboren in Çarşamba (Samsun), studeerde rechten aan de Universiteit Utrecht. Namens D66 werd zij gekozen tot lid van de Tweede Kamer, waar zij uitgroeide tot een opvallende vertegenwoordiger van de sociaal-liberale stroming.In de Tweede Kamer hield zij zich vooral bezig met sociale zekerheid, pensioenhervormingen en justitie. Zij maakte deel uit van de Parlementaire Commissie Onderzoek Financieel Stelsel. Haar inzet was vooral gericht op het versterken van de positie van vrouwen op de arbeidsmarkt en het eerlijker maken van het sociale zekerheidsstelsel.

Na haar Kamerlidmaatschap zette haar bestuurlijke loopbaan zich voort. Eerst werd zij wethouder in de gemeente Wassenaar, daarna vervulde zij dezelfde functie in Amersfoort. Tegenwoordig is zij voorzitter van de Autoriteit Consument & Markt (ACM), een van de belangrijkste onafhankelijke toezichthouders van Nederland.

SADET KARABULUT – SP (2006–2021)

Sadet Karabulut, dochter van een familie afkomstig uit Dersim, werd geboren in Dordrecht. Haar vader behoorde tot de eerste generatie Turkse arbeidsmigranten die in de jaren zestig naar Nederland kwam. Na haar studie sociologie aan de Universiteit van Amsterdam koos Karabulut voor de vakbeweging en begon haar politieke loopbaan binnen de Socialistische Partij (SP).

Toen zij in 2006 werd gekozen tot lid van de Tweede Kamer, bracht zij onderwerpen als sociale ongelijkheid en maatschappelijke rechtvaardigheid nadrukkelijk onder de aandacht. Zij diende tientallen voorstellen in ter versterking van de sociale zekerheid, de bescherming van gezinnen met lage inkomens en de bestrijding van jeugdwerkloosheid. In 2018 kreeg zij landelijke bekendheid doordat zij het kabinet kritisch bevroeg over de omgekomen burgers bij het Nederlandse bombardement op Hawija in Irak.

Karabulut, die openlijk sprak over haar Koerdische afkomst en Alevitische identiteit, beëindigde haar actieve politieke loopbaan in 2021. Daarna bleef zij actief als adviseur van verschillende maatschappelijke organisaties en bleef zij zich uitspreken over sociale vraagstukken. In deze periode werd zij tevens benoemd tot adviseur van de burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema.

NEVİN ÖZÜTOK – GROENLINKS (2006 [KORT], 2017–2021)

Nevin Özütok, geboren in Adana, kwam in de jaren zeventig met haar familie naar Nederland. Na haar opleiding werkte zij jarenlang binnen de vakbeweging en bij de gemeente Amsterdam. Namens GroenLinks werd zij gekozen tot lid van de Tweede Kamer, waar zij zich specialiseerde in democratie, openbaar bestuur en arbeidsrechten.

In het parlement verwierf zij bekendheid door haar inzet voor betere arbeidsvoorwaarden van overheidspersoneel. Haar uitspraak: “De overheid heeft niet alleen verantwoordelijkheid tegenover haar burgers, maar ook tegenover haar werknemers,” werd tijdens de discussies over de hervorming van de publieke sector regelmatig aangehaald.

Na haar vertrek uit de Tweede Kamer werd zij in 2024 benoemd tot wethouder van de gemeente Beverwijk. Ook vandaag zet zij haar bestuurlijke ervaring in op het terrein van sociaal beleid en openbaar bestuur.

METİN ÇELİK – PvdA (2010–2012)

Metin Çelik, geboren in Gölcük, groeide op in een gezin dat op jonge leeftijd naar Nederland emigreerde. Terwijl hij werkzaam was als politieagent in Rotterdam zette hij zijn eerste stappen in de politiek. In 2010 werd hij namens de PvdA gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Daarmee behoorde hij tot de politici die hun ervaring uit de publieke dienstverlening rechtstreeks meenamen naar het parlement.

Tijdens zijn Kamerlidmaatschap hield hij zich vooral bezig met onderwijs, jeugdbeleid en integratie. Hij diende belangrijke voorstellen in over schoolverzuim, de kwaliteit van het onderwijs en gelijke kansen voor kinderen met een migratieachtergrond. Als eerste Tweede Kamerlid van Turkse afkomst met een politieachtergrond trok hij daarbij bijzondere aandacht.

In 2014 verliet hij de PvdA en behoorde hij samen met Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk tot de oprichters van de partij DENK. Sinds 2019 is hij fractievoorzitter van DENK in de Provinciale Staten van Zuid-Holland. Daarnaast is hij actief lid van de provinciale commissie voor Veiligheid en Onderwijs.

KEKLİK YÜCEL – PvdA (2010 [KORT], 2012–2017)

Keklik Yücel, geboren in Cevizli (Konya), groeide op en volgde haar opleiding in Nederland. Na haar eerste politieke ervaring bij de gemeente Deventer kwam zij in 2010 voor korte tijd in de Tweede Kamer. In 2012 keerde zij terug als volwaardig Kamerlid.

Yücel verwierf bekendheid met haar inzet voor vrouwenrechten, LHBTI+-gelijkheid, gendergelijkheid en werkgelegenheid. Met haar uitspraak “Emancipatie is niet alleen een winst voor vrouwen, maar voor de hele samenleving” hield zij meerdere opvallende toespraken in de Tweede Kamer.

Gedurende haar politieke loopbaan kreeg zij veel waardering van maatschappelijke organisaties vanwege haar strijd tegen racisme en discriminatie. Na haar vertrek uit de politiek in 2017 vervulde zij verschillende bestuurs- en adviesfuncties binnen de publieke sector.

TUNAHAN KUZU – PvdA → DENK (2012–2023)

Tijdens een bezoek van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu aan de Nederlandse Tweede Kamer weigerde Tunahan Kuzu hem een hand te geven. Dit gebaar zorgde destijds voor veel discussie. Voor zijn aanhangers was het een principiële houding, terwijl critici het afkeurden. Het bleef een van de meest besproken momenten uit zijn politieke loopbaan.

Tunahan Kuzu, geboren in Istanbul, studeerde bestuurskunde aan de Universiteit Leiden. In 2012 werd hij namens de PvdA gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Na een meningsverschil met zijn partij verliet hij in 2014 samen met Selçuk Öztürk de PvdA en richtte hij de partij DENK op.

Kuzu profileerde zich in de Nederlandse politiek vooral op het gebied van islamofobie, discriminatie, integratie en sociale rechtvaardigheid. Zijn uitspraak “DENK zal de stem van migranten in Nederland zijn” groeide uit tot het politieke uitgangspunt van de partij. In de Tweede Kamer diende hij honderden schriftelijke vragen, moties en initiatiefvoorstellen in over minderhedenrechten, de bestrijding van discriminatie en buitenlandse politiek.

Hij behoort nog altijd tot de bekendste politici van Turkse afkomst in Nederland.

SELÇUK ÖZTÜRK – PvdA → DENK (2012–2021)

Selçuk Öztürk, geboren in Kütahya, begon zijn politieke loopbaan in de jaren negentig in de gemeente Roermond. In 2012 werd hij namens de PvdA gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Twee jaar later verliet hij samen met Tunahan Kuzu de partij en werd hij medeoprichter van DENK.

In het parlement hield hij zich vooral bezig met werkgelegenheid, economie en sociale zekerheid. Met zijn initiatief “Gelijk loon voor gelijk werk” zette hij zich in voor de rechten van werknemers met een migratieachtergrond. Daarnaast stelde hij talrijke Kamervragen over discriminatie binnen de gezondheidszorg.
Ook vandaag blijft hij actief als bruggenbouwer tussen het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties in Limburg. Hij zet zich in voor ondernemerschap, maatschappelijke participatie en de organisatie van migrantengemeenschappen.

SULTAN GÜNAL-GEZER – PvdA (2012–2017)

Sultan Günal Gezer, geboren in Antakya, kwam op jonge leeftijd met haar familie naar Nederland. Na haar opleiding werkte zij op het gebied van sociaal beleid en lokaal bestuur. Jarenlang was zij projectcoördinator en opleidingsmedewerker van het programma Opstap, dat zich richt op de ontwikkeling en begeleiding van kinderen uit migrantengezinnen.

Haar politieke loopbaan begon in 2002 als gemeenteraadslid in de gemeente Uden (Noord-Brabant). In 2006 werd zij daar wethouder. Tot 2012 was zij verantwoordelijk voor sociale zaken, werkgelegenheid, armoedebestrijding en maatschappelijke participatie. In deze functie realiseerde zij verschillende belangrijke sociale projecten.

Haar succesvolle werkzaamheden in het lokaal bestuur vormden de opstap naar de landelijke politiek. Op 8 november 2012 werd zij namens de PvdA gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Tussen 2012 en 2017 hield zij zich vooral bezig met defensiebeleid, militair materieel, internationale veiligheid en de bestrijding van piraterij. In dezelfde periode maakte zij tevens deel uit van de Nederlandse delegatie in de NAVO Parlementaire Assemblee.

Na haar vertrek uit de actieve parlementaire politiek bleef zij werkzaam op het gebied van lokaal bestuur, de sociale economie en maatschappelijke projecten.

YASEMİN ÇEGEREK – PvdA (2013–2017)

Yasemin Çegerek, geboren in Enschede, is de dochter van een Turks arbeidsmigrantengezin. Na haar opleiding begon zij haar politieke loopbaan in de Provinciale Staten van Gelderland. In 2013 werd zij namens de PvdA gekozen tot lid van de Tweede Kamer, waar zij woordvoerder werd op het gebied van milieu en infrastructuur.

Zij trok de aandacht met haar initiatieven op het terrein van milieu, energie-efficiëntie en de circulaire economie. Haar uitspraak “De natuur is niet alleen iets dat beschermd moet worden, maar ook iets dat opnieuw moet worden opgebouwd,” werd tijdens de discussies over de groene transitie regelmatig aangehaald.

Na haar Kamerlidmaatschap werd zij benoemd tot wethouder van de gemeente Heerde, een functie die zij nog steeds bekleedt. Ook vandaag behoort zij tot de vooraanstaande bestuurders op het gebied van duurzaamheid en milieubeleid binnen het lokaal bestuur.

ZİHNİ ÖZDİL – GROENLINKS (2017–2019)

Zihni Özdil, geboren in Kozaklı (Nevşehir), studeerde geschiedenis aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en verwierf bekendheid als historicus en universitair docent. In 2017 werd hij namens GroenLinks gekozen tot lid van de Tweede Kamer.

Tijdens zijn relatief korte Kamerlidmaatschap hield hij zich bezig met hoger onderwijs, de arbeidsmarkt en sociale gelijkheid. Met zijn uitspraak “Gelijke kansen worden niet alleen door onderwijs bepaald, maar ook door het systeem,” vestigde hij de aandacht op de problemen waarmee jongeren met een migratieachtergrond binnen het onderwijs te maken hebben.

In 2019 verliet hij GroenLinks vanwege meningsverschillen binnen de partij. Daarna richtte hij zich op het schrijverschap en politieke analyses. Tegenwoordig is hij actief als onafhankelijk auteur en politiek commentator en verschijnt hij regelmatig in de Nederlandse media.

CEM LAÇİN – SP (2017–2021)

Cem Laçin, zoon van een Turks arbeidersgezin, groeide van jongs af aan op binnen de vakbeweging. Na jarenlang werkzaam te zijn geweest bij vakbond FNV werd hij namens de Socialistische Partij (SP) gekozen tot lid van de Tweede Kamer.

Hij hield zich actief bezig met vervoer, arbeidsveiligheid en de gezondheid van werknemers. Vooral zijn initiatieven voor betere arbeidsomstandigheden van spoorwegpersoneel en zijn inzet voor werknemers die aan gevaarlijke chemische stoffen waren blootgesteld, kregen veel aandacht.

Na de verkiezingen van 2021 keerde hij niet terug in de Tweede Kamer. Tegenwoordig blijft hij actief binnen maatschappelijke projecten op het gebied van arbeid, arbeidsomstandigheden en werknemersrechten.

MAHİR ALKAYA – SP (2018–2023)

Mahir Alkaya, geboren in Amsterdam, studeerde industrieel ontwerpen. Toen hij in 2018 namens de SP werd gekozen tot lid van de Tweede Kamer, omschreef de Nederlandse pers hem al snel als “de socialist met een passie voor technologie.”

Hij verwierf bekendheid met zijn werkzaamheden op het gebied van financiën en belastingbeleid. Hij diende talrijke voorstellen in over cryptovaluta, digitale financiële systemen en inkomensongelijkheid. Met zijn initiatief “Gelijke Belastingen, Een Eerlijk Systeem”, dat hij in 2020 presenteerde, kreeg hij brede waardering.

In 2023 beëindigde hij zijn actieve politieke loopbaan. Sindsdien zet hij zijn werkzaamheden voort op het gebied van techniek en innovatie, terwijl hij tevens lezingen geeft over de digitale economie, financiële ethiek en technologische ontwikkelingen.

DİLAN YEŞİLGÖZ-ZEGERIUS – VVD (2017–2021, 2023– )

Dilan Yeşilgöz op haar werkkamer, met de beroemde foto van haar grootmoeder met een Kalasjnikov aan de muur.

Dilan Yeşilgöz, geboren in Ankara, kwam als kind met haar familie als vluchteling naar Nederland. Haar politieke loopbaan begon in de gemeenteraad van Amsterdam. Daarna werd zij namens de VVD gekozen tot lid van de Tweede Kamer.

In het parlement profileerde zij zich vooral op het gebied van justitie, veiligheid en de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit. Haar uitspraak “Vrijheid betekent leven zonder angst” groeide uit tot een van de kernboodschappen van het veiligheidsbeleid van de VVD. In 2022 werd zij minister van Justitie en Veiligheid en in 2023 politiek leider van de VVD.

In het begin van 2026 trad zij toe tot het nieuw gevormde minderheidskabinet als minister van Defensie en vicepremier. Daarmee bleef zij een van de meest invloedrijke politici van Turkse afkomst in Nederland, met zowel het politiek leiderschap van haar partij als een van de zwaarste ministersposten binnen het kabinet.

HÜLYA KAT – D66 (2021–2023)

Hülya Kat, geboren in Amsterdam, studeerde politicologie en groeide binnen D66 uit tot een veelbelovend politica. In 2021 werd zij gekozen tot lid van de Tweede Kamer.

Zij hield zich vooral bezig met sociale rechtvaardigheid, schuldenproblematiek, de toeslagenaffaire en hervormingen binnen de rechtsstaat. Met haar uitspraak “Een fout is niet die van de overheid, maar van het systeem dat namens de overheid faalt,” pleitte zij voor een overheid die de burger weer centraal stelt.

Na haar vertrek uit de Tweede Kamer in 2023 bleef zij actief op het terrein van recht en sociaal beleid, onder meer als adviseur en binnen maatschappelijke organisaties.

NİLÜFER GÜNDOĞAN – VOLT → ONAFHANKELIJK (2021–2023)

Nilüfer Gündoğan, geboren in Tunceli en van Zaza-Alevitische afkomst, kwam op jonge leeftijd naar Nederland. In 2021 werd zij namens Volt gekozen tot lid van de Tweede Kamer.

Zij hield zich actief bezig met Europese samenwerking, onderwijshervormingen en vrouwenrechten. Na een conflict binnen Volt zette zij haar Kamerlidmaatschap in 2022 voort als onafhankelijk parlementariër.

Na haar breuk met de partij en de juridische procedures die veel aandacht kregen in de media, trok zij zich terug uit de actieve politiek. Tegenwoordig is zij actief als onafhankelijk spreker, activist en opiniemaker, waarbij zij via sociale media regelmatig haar standpunten deelt.

SONGÜL MUTLUER – GROENLINKS-PvdA (2022– )

Songül Mutluer was jarenlang wethouder in de gemeente Zaanstad voordat zij in 2022 namens de gezamenlijke fractie van GroenLinks-PvdA werd gekozen tot lid van de Tweede Kamer.

Zij liet zich vooral horen op het gebied van femicide, gelijke rechten en veiligheid. Haar uitspraak “Het recht van een vrouw om te leven is een kwestie van de eer van de rechtsstaat” oogstte veel waardering binnen en buiten het parlement.

Mutluer vervult haar Kamerlidmaatschap nog steeds en behoort tot de opvallende politici op het gebied van vrouwenrechten en veiligheidsbeleid in Nederland.

İSA KAHRAMAN – NSC (2023–2025)

İsa Kahraman, geboren in Midyat, is een politicus van Syrisch-Aramese afkomst.
Hij maakte in 2023 zijn entree in de landelijke politiek namens Nieuw Sociaal Contract (NSC). Daarvoor was hij namens het CDA actief als gemeenteraadslid in Rijssen-Holten.

In de Tweede Kamer hield Kahraman zich vooral bezig met buitenlandse zaken, defensie, religieuze minderheden en de bescherming van christelijke gemeenschappen in het Midden-Oosten. Hij werd gezien als een belangrijke stem van de Syrisch-Aramese diaspora en diende verschillende voorstellen in op het gebied van erkenning van genocides, godsdienstvrijheid en humanitaire hulp.

Met zijn integere optreden en verbindende stijl verwierf hij veel respect. Hoewel hij bij de verkiezingen van 2025 niet opnieuw kandidaat was, blijft hij zich inzetten voor de Syrisch-Aramese gemeenschap en voor christelijke maatschappelijke organisaties.

DOĞUKAN ERGİN – DENK (SINDS 2023)

Doğukan Arif Ergin behoort tot de jonge politici die de laatste jaren steeds nadrukkelijker van zich laten horen in de Nederlandse politiek. Hij werd op 27 maart 1992 geboren in Schiedam en groeide op in een gezin met een migratieachtergrond. Zijn jeugd bracht hij door in Rotterdam en omgeving. Al op jonge leeftijd toonde hij grote belangstelling voor maatschappelijke vraagstukken, met name voor onderwijs, de vertegenwoordiging van migrantengemeenschappen en sociale gelijkheid. Die betrokkenheid vormde de basis voor een politieke loopbaan die hem van de lokale politiek naar de Tweede Kamer bracht.

Hij volgde zijn middelbare opleiding (HAVO) aan Het College Vos in Vlaardingen. Daarna koos hij voor een studie op het gebied van bestuurskunde en openbaar bestuur.

Een belangrijke stap in zijn ontwikkeling was zijn werk binnen maatschappelijke organisaties. Tussen 2013 en 2015 was hij voorzitter van de jongerenafdeling van het Inspraakorgaan Turken (IOT). Vanuit die functie zette hij zich in voor een betere communicatie tussen jongeren en overheidsinstellingen.

Het jaar 2018 betekende een keerpunt in zijn politieke loopbaan. Op 29 maart 2018 werd hij gekozen tot lid van de gemeenteraad van Schiedam. In datzelfde jaar begon hij als beleidsmedewerker en politiek adviseur van DENK-fractievoorzitter Tunahan Kuzu in de Tweede Kamer. Tot 2022 werkte hij mee aan parlementaire dossiers en beleidsvoorbereiding op uiteenlopende terreinen.

Tussen 2021 en 2022 was hij officieel fractiesecretaris van de DENK-fractie in de Tweede Kamer. In die periode speelde hij een actieve rol bij de coördinatie van parlementaire werkzaamheden en de ontwikkeling van politieke strategieën.

Zijn belangrijkste functie in het lokaal bestuur was die van wethouder van de gemeente Schiedam. Op 6 juli 2022 trad hij aan als wethouder, een functie die hij vervulde tot 12 december 2023.

Bij de Nederlandse Tweede Kamerverkiezingen van 22 november 2023 werd Ergin namens DENK gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Op 6 december 2023 legde hij de eed af en maakte daarmee de overstap van het lokaal bestuur naar de landelijke politiek.

Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2025 behaalde hij meer dan 20.000 voorkeurstemmen, waarmee hij zijn brede steun onder de kiezers opnieuw bevestigde. Dat resultaat wordt gezien als een belangrijke aanwijzing voor zijn groeiende bekendheid, zowel binnen DENK als daarbuiten.

Tegenwoordig behoort Doğukan Ergin tot de jonge generatie Kamerleden die zich vooral richt op jeugdbeleid, sociale gelijkheid, onderwijs en digitalisering. Dankzij zijn ervaring in het lokaal bestuur wordt hij beschouwd als een politicus van wie in de toekomst nog veel wordt verwacht.

ETKİN ARMUT – CDA (SINDS 2025)

Etkin Armut behoort eveneens tot de jonge generatie politici die de laatste jaren een opvallende plaats heeft ingenomen binnen de Nederlandse politiek. Op 12 november 2025 werd hij gekozen tot lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA). Daarvoor was hij actief als gemeenteraadslid in Groningen, waar hij vooral bekend werd door zijn inzet voor onderwijs en maatschappelijke vraagstukken.

Etkin Armut werd op 17 augustus 1998 geboren in Assen. Hij groeide op in Hoogezand. Zijn familie behoort tot een Koerdisch gezin dat vanuit Zuidoost-Turkije naar Nederland migreerde.

Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een grote belangstelling voor onderwijs en maatschappelijke ontwikkeling. Tijdens zijn middelbare school liep hij verschillende stages binnen het onderwijs en werkte hij als onderwijsassistent. Daarmee legde hij de basis voor zijn latere maatschappelijke en politieke loopbaan.

ULAŞ KÖSE – D66 (SINDS 2025)

Ulaş Köse werd in 1997 geboren in Oosterhout, in de provincie Noord-Brabant. Hij groeide op in Dongen, waar hij zich al tijdens zijn schooltijd actief bezighield met debatten en studentenactiviteiten. Na zijn universitaire opleiding werkte hij op het gebied van energietransitie en duurzaamheid en specialiseerde hij zich in klimaatbeleid en energie-infrastructuur.

Zijn politieke loopbaan begon binnen Democraten 66 (D66). Eerst werd hij lid van de gemeenteraad van Dongen. In 2025 werd hij gekozen tot lid van de Tweede Kamer en behoort daarmee tot de jongste parlementariërs van Nederland.

In het parlement richt hij zich vooral op klimaatbeleid, energietransitie, de woningcrisis, digitalisering en internationale samenwerking. Hij pleit voor versnelling van duurzame energie-investeringen, versterking van het elektriciteitsnet en betere huisvestingsmogelijkheden voor jongeren en starters.

Tijdens een van zijn eerste toespraken in de Tweede Kamer omschreef hij zichzelf als “een jonge Nederlander van Turkse afkomst uit Dongen.” Daarbij benadrukte hij het belang van solidariteit tussen de verschillende groepen binnen de Nederlandse samenleving. Tegenwoordig geldt hij als een van de opvallende vertegenwoordigers van een nieuwe generatie politici.

Een generatie waarvan de ouders en grootouders ooit als arbeidsmigrant naar Nederland kwamen, levert vandaag ministers, Kamerleden, senatoren, wethouders, burgemeesters en bestuurders. Dat is niet alleen een succesverhaal van de Turkse gemeenschap, maar ook een weerspiegeling van een Nederlandse democratie die zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld en verrijkt. Dit verhaal is nog niet ten einde. Ook in de komende jaren zullen ongetwijfeld nieuwe namen aan deze lange politieke geschiedenis worden toegevoegd.

POLITICI VAN TURKSE AFKOMST DIE LID WERDEN VAN DE EERSTE KAMER

DÜZGÜN YILDIRIM – SP, LATER ONAFHANKELIJK (2007–2011)

Düzgün Yıldırım was de eerste politicus van Turkse afkomst die werd gekozen tot lid van de Eerste Kamer. Hij werd geboren op 18 augustus 1963 en kwam na de militaire staatsgreep van 1980 als politiek vluchteling naar Nederland. Overdag werkte hij, terwijl hij ’s avonds zijn opleiding vervolgde.

Hij richtte in Hengelo een multicultureel jongerencentrum op en werd bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 gekozen tot lid van de gemeenteraad van Zwolle. Bij de daaropvolgende verkiezingen werd hij opnieuw gekozen. Daarnaast werd hij lid van de Provinciale Staten van Overijssel en fractievoorzitter.

Bij de verkiezingen voor de Eerste Kamer in 2007 stond hij op de achttiende plaats van de kandidatenlijst van de SP. Dankzij een groot aantal voorkeurstemmen wist hij toch een zetel te behalen. De SP vond echter dat hij zijn zetel moest afstaan aan een hoger geplaatste kandidaat op de lijst. Yıldırım weigerde dat. Toen partijleider Jan Marijnissen hem op 17 juli 2007 een ultimatum stelde om af te treden, kwam het tot een definitieve breuk. Op 7 september 2007 nam Düzgün Yıldırım geen afscheid van de Eerste Kamer, maar van zijn partij. Vervolgens richtte hij Solidara op en zette hij zijn politieke loopbaan zelfstandig voort.

Zijn bekendheid nam verder toe door zijn optreden in het televisieprogramma Pauw & Witteman. In 2009 nam hij namens Solidara deel aan de verkiezingen voor het Europees Parlement, maar wist toen geen zetel te behalen.

HAMİT KARAKUŞ – PvdA (2021–2023)

Hamit Karakuş werd op 22 februari 1965 geboren in Kırşehir. Nadat zijn vader in de jaren zestig als arbeidsmigrant naar Nederland was gekomen, verhuisde ook Hamit in 1973 met zijn familie naar Nederland. Terwijl hij zijn opleiding volgde, werkte hij – net als zijn vader – bij een tapijtenbedrijf.

Tijdens zijn loopbaan bij de politie groeide zijn belangstelling voor de politiek. Zijn eerste poging om namens de PvdA in een vertegenwoordigend orgaan gekozen te worden, was niet succesvol. Partijbestuurders herkenden echter zijn kwaliteiten en benoemden hem tot vicevoorzitter van de PvdA-afdeling Rotterdam.

Van 2002 tot 2006 vervulde hij deze functie. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 werd hij gekozen tot lid van de gemeenteraad van Rotterdam.
Als locoburgemeester verving hij regelmatig de burgemeester en nam hij diens taken waar wanneer deze afwezig was.
Na zijn periode als wethouder van Rotterdam werd Karakuş in 2021 gekozen tot lid van de Eerste Kamer.

Tijdens zijn senaatslidmaatschap hield hij zich vooral bezig met de woningcrisis, huurbeleid en stedelijke ontwikkeling. Hij stond bekend om zijn rustige stijl en zijn vermogen om bruggen te slaan tussen verschillende politieke partijen.

Na afloop van zijn Eerste Kamerlidmaatschap werd Karakuş in 2023 benoemd tot politiechef van de Eenheid Noord-Holland. In die functie zet hij zijn loopbaan binnen het openbaar bestuur voort.
Na Düzgün Yıldırım schreef Hamit Karakuş geschiedenis als de tweede senator van Turkse afkomst in Nederland.

MERYEM KARAASLAN KILIÇ – D66 (SINDS 2026)

De meest recente toevoeging aan de reeks senatoren van Turkse afkomst is Meryem Karaaslan Kılıç. Namens D66 werd zij gekozen tot lid van de Eerste Kamer en legde zij in 2026 de eed af.

Karaaslan Kılıç groeide op in Nederland als dochter van een familie van Turkse afkomst. Gedurende vele jaren was zij actief op het gebied van openbaar bestuur en sociaal beleid. In haar politieke werkzaamheden legde zij vooral de nadruk op onderwijs, gelijke kansen en maatschappelijke participatie.

Met haar benoeming is het aantal politici van Turkse afkomst dat zitting heeft gehad in de Eerste Kamer op drie gekomen. Eerder gingen Düzgün Yıldırım en Hamit Karakuş haar voor.

De verkiezing van Meryem Karaaslan Kılıç vormt een nieuwe mijlpaal in de inmiddels meer dan een halve eeuw durende politieke vertegenwoordiging van de Turkse gemeenschap in Nederland. Daarmee is opnieuw zichtbaar geworden dat politici van Turkse afkomst niet alleen in de Tweede Kamer, maar ook in de Eerste Kamer een blijvende plaats hebben verworven.

✶ ✶ ✶

Beste lezers,
Morgen stel ik u de politici van Turkse afkomst voor die in de Nederlandse geschiedenis Burgemeester, Gemeenteraadsleden en lid van de Provinciale staten zijn geweest.